Connect with us
GoDrama

ΕΛΛΑΔΑ

Επιθέσεις σε εκπαιδευτικούς και εκδικητική δικομανία γονέων

Δημοσιεύθηκε

στις

Απίστευτες καταγγελίες αναδεικνύει εκτενές άρθρο της Lifo

Συμπεριφορές που αντιμετωπίζουν τον εκπαιδευτικό ως υποτελή και υποχείριο απαντώνται στα σχολεία της χώρας από μερίδα γονέων. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό πως οι ιδιοκτησιακές αντιλήψεις δεν αποτελούν αποκλειστικό προνόμιο των ιδιωτικών σχολείων.

Γονείς που σέρνουν σε δίκες και ΕΔΕ εκπαιδευτικούς με άριστη πορεία, μαθητές που απειλούν ή και επιτίθενται σε εκπαιδευτικούς, συνάδελφοι που φτάνουν στο σημείο είτε να παραιτηθούν είτε να αρχίσουν αγωγή με ψυχοφάρμακα προβληματίζουν για την κατάσταση στα σχολεία αλλά και την αξία που αποδίδεται στον σύγχρονο εκπαιδευτικό και το λειτούργημα που ασκεί σε μια κοινωνία, η οποία ομνύει κατά τα άλλα στις αξίες της μόρφωσης και της αριστείας.

Το αποκαλυπτικό άρθρο-κόλαφος που δημοσιεύτηκε στην έντυπη μορφή της Lifo:

[alert variation=”alert-warning”]Μαχαιρώματα, εμπρησμοί αιθουσών, bullying στους δασκάλους: Η καθημερινή κόλαση ενός εκπαιδευτικού Ενώ όλοι μιλούν για τα κακοποιημένα παιδιά, κανείς δεν ασχολείται με την καθημερινή κόλαση που ζουν οι εκπαιδευτικοί. Συλλέξαμε μαρτυρίες τους. [/alert]

Από το περιστατικό της Φλώρινας, που είχε πάρει δημοσιότητα πριν από κάνα-δυο χρόνια, όταν ένας καθηγητής αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω της ανυπόφορης κατάστασης που δημιουργούσαν οι μαθητές στην τάξη (ένα από τα ελάχιστα περιστατικά που έγιναν γνωστά από τα πολλά που συμβαίνουν καθημερινά), μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει στα σχολεία. Ή, πιο σωστά, όλα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο.

Οι μαθητές δεν είναι αυτοί που ήταν τις προηγούμενες δεκαετίες, ούτε και οι γονείς, οι οποίοι έχουν επιβάλει νέους κανόνες συμπεριφοράς ‒μια νέα μορφή βίας‒ κι έχουν αποκτήσει αυθαίρετα δικαιώματα, ενώ ο ρόλος του εκπαιδευτικού υποβαθμίζεται εντελώς. Οι συνθήκες στις οποίες πρέπει να δουλέψει ένας εκπαιδευτικός το 2019 είναι πολύ δύσκολες και δυσκολεύουν όλο και περισσότερο όσο περνάει ο καιρός. «Οι σκηνές που βλέπαμε σε αμερικανικές ταινίες και έμοιαζαν πολύ ακραίες και μακρινές δεν απέχουν πολύ από την ελληνική πραγματικότητα» λέει ο Ν.Σ., δάσκαλος σε σχολείο της δυτικής Αττικής.

«Σήμερα, όταν μιλάμε για παραβατική συμπεριφορά μαθητών, δεν εννοούμε μόνο τους μαθητές των γυμνασίων και των λυκείων, που μπορείς να πεις ότι είναι έρμαια των εφηβικών ενστίκτων τους.

Στα δημοτικά η κατάσταση έχει ξεφύγει τα τελευταία χρόνια και η ζωή των δασκάλων έχει γίνει ανυπόφορη. Ξέρω δασκάλους που έχουν γίνει νευρωτικοί και αναγκάζονται να πάρουν χάπια για να αντέξουν την πίεση που είναι σίγουρο ότι θα υποστούν.

Στα γυμνάσια και στα λύκεια έχεις να αντιμετωπίσεις τη βία των μαθητών, αλλά στα δημοτικά πρέπει να υποστείς και τις παραξενιές του γονέα, ο οποίος επεμβαίνει συνεχώς στο έργο του δασκάλου.

Ξέρω συνάδελφο που στα μέσα της περασμένης χρονιάς πήρε άδεια άνευ αποδοχών και δεν ξαναγύρισε στο σχολείο γιατί δεν μπορούσε να αντέξει το bullying που της ασκούσαν μαθητές και γονείς. Προτίμησε να προστατέψει την ψυχική της υγεία, χάνοντας τη δουλειά της».

«Οι γονείς των μικρών τάξεων δεν εμπιστεύονται το σχολείο» λέει ο Μ.Δ., διευθυντής σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας.

«Οι γονείς των μικρών τάξεων δεν εμπιστεύονται το σχολείο» λέει ο Μ.Δ., διευθυντής σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας.   «Ακόμα και αν φέρει κάποιο τίτλο και έχει μακρά ιστορία, δεν το εμπιστεύονται, ούτε και όταν τα παιδιά δίνουν δείγματα ότι περνούν πολύ καλά στο σχολικό περιβάλλον. Οι γονείς είναι πάντα αρνητικά διακείμενοι. Δεν έχουν θετική στάση απέναντι το σχολείο. Ο δάσκαλος πλέον είναι περισσότερο εκτεθειμένος ως μονάδα και δεν ξέρω κατά πόσο ο διευθυντής του μπορεί να τον καλύψει.

Είχαμε πέρσι μια μάνα που “είχε κολλήσει” με τον γυμναστή. Του έκανε καταγγελία ότι το παιδί της χτύπησε κατά τη διάρκεια της γυμναστικής. Έφερε το παιδί με πλαστικούς νάρθηκες και επιδέσμους και επέμενε ότι ο γυμναστής δεν έδωσε σημασία. Τον κατήγγειλε στην πρωτοβάθμια και περάσαμε ΕΔΕ – ήταν η πρώτη φορά που πέρασα ΕΔΕ στα τριάντα χρόνια που είμαι δάσκαλος.

Ο άνθρωπος αθωώθηκε παμψηφεί γιατί δεν υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία, κανένα χαρτί διάγνωσης, αλλά είχε φτάσει στο σημείο να θέλει να φύγει από το σχολείο. Ένα από τα αιτήματα της μάνας ήταν να αποκαλούμε την κόρη της “πριγκίπισσα” κι εκβίαζε τους δασκάλους να αλλάξουν τον βαθμό της.   Υπάρχει μια δικομανία εκ μέρους των γονέων και τα παιδιά σε απειλούν συνεχώς “θα το πω στη μαμά μου και θα σου δείξει”. Ο εκπαιδευτικός δεν θεωρείται επιστήμονας, ειδικά στο δημοτικό. Την παιδαγωγική δεν τη θεωρούν επιστήμη. Λένε στο παιδί “τι σου είπε τώρα ο δάσκαλος ο παπάρας, θα σου πω εγώ που ξέρω πιο πολλά”.

Στα ιδιωτικά σχολεία είναι πιο δύσκολο να φέρεις αντίρρηση σε έναν γονέα που ζητάει παράλογα πράγματα, γιατί, σου λέει, “σε ποιον χτυπάς το χέρι, στον εργοδότη σου;”. Το έχω ακούσει κι αυτό».

«Tα σημερινά παιδιά είναι τα παιδιά εκείνων των γονιών που έχουν υπερεπενδύσει σ’ εκείνα ως αντικείμενα λατρείας» λέει η Σ.Ν., παιδοψυχολόγος που εργάζεται σε ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας.

«Στην πλειοψηφία τους είναι παιδιά χωρίς αδέρφια, μοναδικά και μοναχικά, θα προσθέσω εγώ, που οι γονείς δεν τους επιτρέπουν κανένα έλλειμμα και τα βαφτίζουν με όλη την ορολογία του DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) που κυκλοφορεί αθρόα στο Ίντερνετ: χαρισματικά, ίντιγκο, αυτιστικά, δυσλεκτικά, υπερκινητικά, με μαθησιακές δυσκολίες, και η λίστα δεν σταματάει.

Είναι τα παιδιά μιας εποχής όπου όλοι κατέχουν τη γνώση, όλοι έχουν άποψη για όλα, οι αυθεντίες έχουν πεθάνει και κυριαρχούν οι αυτιστικές απολαύσεις. Αυτά τα παιδιά είναι οι μαθητές που υποδεχόμαστε στο σχολείο.   Σε αυτό το σχολείο ο εκπαιδευτικός δεν είναι πια ο φορέας της γνώσης. Η πρόσβαση στη γνώση υπάρχει εύκολα και παντού. Ο εκπαιδευτικός δεν είναι πια ο εξουσιοδοτημένος παιδαγωγός.

Οι γονείς, στην πλειοψηφία τους έχουν υψηλή μόρφωση, ξέρουν οι ίδιοι το καλύτερο για το παιδί τους σε όλα τα επίπεδα. Για τη μόρφωσή τους, την ψυχολογία τους, τη διατροφή τους, την υγεία τους, για όλα…

Ποια η θέση του σύγχρονου εκπαιδευτικού;

Η πραγματικότητα δείχνει μια θέση υψηλόβαθμης νταντάς που καλείται συνεχώς να αποδεικνύει την αξία της και να απολογείται για τυχόν λάθη της».

«Στα δημοτικά είναι πολύ πιο μεγάλη η καταπίεση του εκπαιδευτικού, γιατί δεν έχεις τρόπους να αντιδράσεις» λέει η Σ.Σ., δασκάλα Ειδικής Αγωγής σε σχολεία του κέντρου της Αθήνας.   «Η τιμωρία δεν προβλέπεται από τον νόμο. Δεν μπορείς να βγάλεις έξω από την τάξη ένα παιδί σε αυτή την ηλικία, γιατί είναι μεγάλη η ευθύνη. Είναι πολύ δύσκολη η θέση σου γιατί έχεις και τον φόβο της καταγγελίας του γονέα να σε συνοδεύει σε κάθε σου κίνηση κι αυτό σε ευνουχίζει ως εκπαιδευτικό.

Δεν μπορείς να μιλήσεις άσχημα σε ένα παιδί μπροστά σε άλλους, να το μαλώσεις, το πολύ-πολύ να το κάνεις να χάσει δέκα λεπτά από το διάλειμμά του. Για τη δασκάλα των καλλιτεχνικών και των ξένων γλωσσών η κατάσταση είναι πολύ πιο δύσκολη, επειδή μπαίνει στην τάξη πολύ λίγες ώρες την εβδομάδα, δεν προλαβαίνει να χτίσει σχέσεις με τα παιδιά κι αυτό το εκμεταλλεύονται.

Φέτος, που διδάσκω σε δύο σχολεία, έχω περισσότερους από 500 μαθητές. Δεν προλαβαίνω να μάθω τα ονόματά τους μέχρι να τελειώσει η χρονιά και μόλις γνωριστούμε, πρέπει να αλλάξω σχολείο.

Σε ένα από τα σχολεία όπου διδάσκω έφτασαν σε τέτοιο σημείο απόγνωσης τη δασκάλα των Αγγλικών, που έπαθε εγκεφαλικό και αυτήν τη στιγμή είναι σε κώμα!

Τα παιδιά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά. Σε ένα από τα σχολεία όπου διδάσκω έφτασαν σε τέτοιο σημείο απόγνωσης τη δασκάλα των Αγγλικών, που έπαθε εγκεφαλικό και αυτήν τη στιγμή είναι σε κώμα! Σε ένα συγκεκριμένο τμήμα κάποιοι μαθητές την πείραζαν, γέλαγαν, την κορόιδευαν.

Είχε τρομερό πρόβλημα η γυναίκα, δεν μπορούσε να σταθεί με τίποτα στην τάξη κι όταν παραπονέθηκε στη διεύθυνση, οι γονείς την κατηγόρησαν ότι μιλάει άσχημα στα παιδιά, ότι τα προσβάλλει και τα αδικεί και απείλησαν να τη διώξουν από το σχολείο. Είναι 65 χρονών, κάνα-δυο χρόνια πριν βγει στη σύνταξη, και δεν μπορούσε να σταματήσει τη δουλειά. Η γυναίκα τώρα νοσηλεύεται και δεν ξέρουμε αν θα συνέλθει…».

«Γενικά, συμβαίνουν πολύ ακραία πράγματα στο σχολείο, το παρατηρώ και στην Αθήνα, αλλά και στην επαρχία» προσθέτει η Ε.Κ., δασκάλα σε δημοτικό της Αθήνας.   «Στην Αθήνα είναι ανεξέλεγκτα κάποια πράγματα κι αυτό που παρατηρώ είναι ότι τα παιδιά έρχονται στο σχολείο κι έχουν ένα γενικευμένο θυμό μέσα τους. Αυτό ξεκινάει από το σπίτι, γιατί δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των γονέων και των παιδιών.

Έχει δοθεί πάρα πολλή εξουσία στα παιδιά, χωρίς να έχουν συνείδηση του τι κάνουν και πώς μπορούν να το ελέγξουν αυτό, οπότε ξεσπούν πάνω σου. Από την άλλη, είναι και οι γονείς που περιμένουν να κάνεις κάτι στραβό για να κάνουν καταγγελία.

Έχει τύχει να κάνω εφημερία και να είναι γονείς κρυμμένοι στους θάμνους για να δουν αν κάνεις αυτό που θεωρούν εκείνοι σωστό. Αλλιώς, σου κάνουν καταγγελία.

Πρόσφατα, σε σχολείο της Αθήνας, σε πολύ καλή περιοχή, σε Ε’ Δημοτικού, την ώρα του μαθήματος ένα παιδί άρχισε να κάνει εσκεμμένα θόρυβο, χτυπώντας μεταλλικές τάπες. Του είπα “Γιωργάκη, αυτό που κάνεις ενοχλεί και πρέπει να το σταματήσεις”. Με έγραψε κανονικότατα κι εγώ συνέχισα να του κάνω παρατηρήσεις, γιατί δεν επιτρέπεται να τον μαλώσεις.

Ξεκινήσαμε έναν διάλογο για να τον πείσω ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό και άρχισε να ωρύεται και να λέει “χοντρομαλακισμένη ηλίθια, θα σου κάνω καταγγελία, θα σε διώξω απ’ το σχολείο”, παίρνοντας το θάρρος από τους γονείς του.

Τους λένε “αν σε πειράξει εσένα ο δάσκαλος, εγώ μπορώ να τον διώξω”.

Σε αυτή την περίπτωση δεν έχεις κανέναν τρόπο να αντιδράσεις, δεν ξέρεις τι να κάνεις, απλώς του μιλάς. Τα υπόλοιπα παιδιά καταλάβαιναν τι γίνεται, του έλεγαν “σταμάτα” κι αυτός συνέχιζε: “θα φέρω δικηγόρο και θα πας στο σπίτι σου”.

Του είπα “ή το σταματάς ή πας στον διευθυντή” και βγήκε έξω, κοπάνησε την πόρτα και άρχισε και κλαίει έξω από την τάξη. Του είπα “πέρνα μέσα”, μπήκε, και ενώ του είχα πάρει τις τάπες, μου όρμησε, άρπαξε το χέρι μου και το γύρισε για να μου τις πάρει.

Τις επόμενες μέρες ήμουν με επίδεσμο. Το θέμα δεν έληξε εκεί, συνέχισε να βρίζει, “παλιομαλακισμένη”. Έγινε διάλειμμα κι αυτό ωρυόταν. Δεν υπάρχει γενικά σεβασμός, όχι μόνο προς τους δασκάλους. Και στον παππού του που ήρθε να τον πάρει όταν σχόλασαν έλεγε βρισιές.

Το χειρότερο είναι ότι τη Δευτέρα ήρθαν οι γονείς του να μου κάνουν καταγγελία γιατί έκανα bullying στο παιδί τους. Τους έδειξα απλώς το χέρι μου που ήταν δεμένο και δεν συνέχισαν, χωρίς να ζητήσουν, βεβαίως, ποτέ συγγνώμη. Βέβαια, την καταγγελία δεν τη γλίτωσα.

Μετά από έναν μήνα έλειπε ο Γιωργάκης και ρώτησα το ξαδερφάκι του “ο Γιώργος που είναι; Είναι άρρωστος;”. “Ναι” μου απαντάει το παιδάκι και ήρθε καταγγελία στο σχολείο επειδή ανέκρινα τον μικρό του ξάδερφο! Επειδή δεν πίστευα ότι είναι άρρωστος, βγάζοντάς τους ψεύτες, κι επειδή άσκησα λεκτική βία απέναντι στο παιδί!

Είναι φρικτά αυτά που πρέπει να υποστείς κάθε μέρα. Υπάρχει περίπτωση δασκάλας που έχει παραπάνω κιλά και τα παιδιά κατευθείαν της ορμάνε φωνάζοντας “χοντρή, χοντρή” κι αμέσως ακυρώνεται οποιοδήποτε μάθημα κάνει. Δεν υπάρχει περίπτωση να την πάρουν στα σοβαρά και να ακούσουν τι λέει, γιατί το μόνο που έχουν στο μυαλό τους είναι πώς θα την κοροϊδέψουν. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να διαχειριστείς.

Ένα παιδάκι προχθές, μόλις το προσπέρασα, με αποκάλεσε “ηλίθια”, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι, γιατί ο γονιός θα γυρίσει και θα σου πει “τι είναι αυτό που κάνεις στο παιδί μου;”.

Το πρόβλημα ξεκινάει από τους γονείς, γιατί το παιδί πού έχει ακούσει για καταγγελίες; Είναι δυνατόν δέκα χρονών παιδί να σε απειλεί με καταγγελίες;

Παλιότερα, υπήρχε μια συνέπεια. Τώρα, πέρα από την εξουσία που έχει δοθεί στα παιδιά, θεωρούν ότι τους ανήκουν τα πάντα, ότι δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν για κάτι. Γενικά, δεν υπάρχει καμία συνέπεια. Έχουν το δικαίωμα να κάνουν τα πάντα, να επιβληθούν στους άλλους με όποιον τρόπο θέλουν, γιατί ξέρουν ότι ο άλλος δεν μπορεί να τους ακουμπήσει, δηλαδή ξέρουν ότι δεν πρόκειται να έχουν συνέπειες.

Αυτό ξεκινάει από το κράτος, το οποίο έχει υποβαθμίσει πάρα πολύ τους δασκάλους ως επάγγελμα. Όταν λες δάσκαλος πλέον, πάει το μυαλό σου σε κάτι πολύ εξευτελιστικό. Είμαστε με μια βαλίτσα στο χέρι και πηγαίνουμε τη μία χρονιά σε ένα νησί και την άλλη χρονιά σε άλλο. Είμαι αναπληρώτρια έξι χρόνια, πηγαίνω κάθε χρονιά σε διαφορετικό μέρος, έχω ζήσει διαφορετικούς ανθρώπους, υπάρχουν και ωραία πράγματα, αλλά όσον αφορά το κομμάτι της δουλειάς, δεν μπορούμε να δουλέψουμε όπως θέλουμε.

Κοροϊδεύουμε τον κόσμο, έτσι όπως μηδενίζεται η παιδεία, γιατί σου λέει ότι φέτος θα δουλέψεις εδώ και του χρόνου κάπου αλλού, οπότε, ό,τι δουλειά κάνεις δεν έχει νόημα, γιατί θα την αφήσεις στη μέση. Έναν δάσκαλο που τον ξέρεις, τον έχεις γνωρίσει καλά, τον σέβεσαι περισσότερο. Τώρα, μόλις πάει να στρώσει κάτι, σου λένε “μάζεψέ τα και φύγε”. Επίσης, όλα είναι με δικά μας έξοδα, ο μισθός είναι χαμηλός. Όταν βάζεις τον δάσκαλο σε τόσο υποβαθμισμένη θέση, η παιδεία σου θα είναι υποβαθμισμένη. Δεν πρόκειται να ανέβει παραπάνω. Αν δεν φτιάξεις την εικόνα του δασκάλου, αν δεν την αναβαθμίσεις, οι γονείς θεωρούν ότι πάνε τα παιδιά στο σχολείο για να περάσουν την ώρα τους.

Άρα, μιλάμε για ένα “πάρκινγκ” που απλώς φροντίζει μερικές ώρες τα παιδιά τους. Υπάρχει μεγάλη απαξίωση.

Όταν τον δάσκαλο τον απαξιώνεις από το σπίτι, τι θα κάνει το παιδί στο σχολείο; Παλιότερα είχαν τυφλή εμπιστοσύνη στον δάσκαλο, έλεγαν “άκου τον γιατί αυτός ξέρει”, άρα και το παιδί τον είχε ψηλά. Ενώ ασχολούμαστε με κάτι τόσο ωραίο, είναι ό,τι χειρότερο όταν μπαίνει στη μέση ο φόβος που σου προκαλούν οι γονείς, γιατί ουσιαστικά σε ακρωτηριάζουν, ειδικά όταν το κράτος σού λέει “δεν με ενδιαφέρει η γνώμη σου, θα ακούς τον γονέα. Ο γονιός είναι αυτός που κινεί τα νήματα, εσύ δεν μπορείς να πάρεις καμία πρωτοβουλία, οπότε είναι σαν να σου καταστρέφουν το επάγγελμα.

Υπάρχει πολλή επιθετικότητα και βία. Υπάρχουν παιδιά που τα ρωτάς τι θέλουν να κάνουν στο μέλλον και σου λένε “να γίνω δολοφόνος”, ξέροντας πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Δεν πάει το μυαλό τους, όμως, στις επιπτώσεις που θα έχει αυτό στη ζωή τους.

Όταν αυτό το παιδί βγει στην κοινωνία και του πεις “μέχρι εδώ μπορείς”, πώς θα μπορέσει να συμβιβαστεί και να ενταχθεί στην κοινωνίας; Πώς να μην προβεί σε ακραίες συμπεριφορές;

Έχω δει πολλά ακραία περιστατικά, τα παιδιά δεν έχουν μάθει τι σημαίνει όριο. Μου έτυχε σε παιδιά Β’ Δημοτικού, στο ολοήμερο, μαθητής να έχει κατεβάσει το παντελόνι της συμμαθήτριάς του και να την πειράζει. Είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει, να χάνονται παιδιά στις τουαλέτες σε ένα μεγάλο σχολείο και να τρέμεις μη συμβεί κάτι ανάλογο.

Τα παιδιά θεωρούν ότι όλα επιτρέπονται γιατί και οι γονείς φοβούνται να τους βάλουν όρια, μήπως δεν γίνουν αποδεκτοί, μήπως το παιδί τούς θυμώσει. Αυτό είναι πάρα πολύ κακό για το παιδί. Στο σχολείο όπου ήμουν πέρσι ήταν ένα παιδάκι που κάθε μέρα έβγαζε τούφες από τα μαλλιά των συμμαθητριών του, έσκιζε τα πάντα, τους χτυπούσε όλους, είχε τύχει η κυρία του να εκκενώσει την τάξη δύο φορές επειδή πέταγε καρέκλες στα άλλα παιδιά.

Οι σύμβουλοι διέγνωσαν απλώς ότι έχει διάσπαση προσοχής. Οι γονείς δεν δέχονταν ότι το παιδί τους έχει πρόβλημα κι εκείνοι φοβήθηκαν να κάνουν αληθινή διάγνωση, ότι έπρεπε να πάει σε ειδικό σχολείο. Στα βιβλία συμβάντων σχεδόν ποτέ δεν καταχωρίζεται το περιστατικό όπως συνέβη, πάντα τα γράφουν πιο ήπια γιατί έχεις να κάνεις με παιδιά και δεν θέλεις σε καμία περίπτωση να τα στιγματίσεις».

Ήμουν νεοδιόριστη σε λύκειο της Καλύμνου. Μια νύχτα ένας μαθητής έβαλε φωτιά κι έκαψε το γραφείο των καθηγητών.

«Η πρώτη μου χρονιά στην εκπαίδευση και συνάμα η πιο συγκλονιστική» λέει η Ν.Ν., καθηγήτρια σε λύκειο της Ρόδου.   «Ήμουν νεοδιόριστη σε λύκειο της Καλύμνου. Μια νύχτα ένας μαθητής έβαλε φωτιά κι έκαψε το γραφείο των καθηγητών. Τα μαθήματα διακόπηκαν για μία βδομάδα, μέχρι να καταφέρουν συνεργεία να καθαρίσουν το σχολείο, να αποκατασταθούν, όσο γινόταν, οι ζημιές και να μεταφερθεί το γραφείο των καθηγητών σε έναν άλλο χώρο, που μέχρι τότε χρησιμοποιούνταν ως η αίθουσα της βιβλιοθήκης.

Ο λόγος της παραβατικής αυτής συμπεριφοράς; Να χαθούν οι απουσίες μιας μαθήτριας, η οποία προφανώς είχε ξεπεράσει κατά πολύ το επιτρεπτό όριο των απουσιών και είχε σχέση με τον δράστη! Φυσικά, ακολούθησαν ανακρίσεις από την αστυνομία και πολύ γρήγορα όλοι έμαθαν ποιος το έκανε. Δεν του επιβλήθηκε καμία ποινή!

Αν και έχουν περάσει χρόνια από τότε, πολλές φορές ακόμα αναρωτιέμαι: άραγε, είναι αυτό προστασία της τοπικής κοινωνίας προς τον συμπατριώτη τους ή συγκάλυψη και υποκρισία; Την ίδια σχολική χρονιά, στο ίδιο λύκειο της Καλύμνου, στη διάρκεια διδακτικής ώρας που εγώ είχα κενό, βρισκόμουν στο γραφείο των καθηγητών. Ενώ όλα κυλούσαν ήρεμα, μπήκε ξαφνικά έντρομος στο γραφείο ο διευθυντής μαζί με έναν άλλο συνάδελφο και μας ενημέρωσε ότι κάλεσε ασθενοφόρο για να μεταφέρει αμέσως μια μαθήτρια στο νοσοκομείο, επειδή κάποιος μαθητής την τραυμάτισε με σουγιά στην κοιλιακή χώρα.

Η μαθήτρια είχε ζητήσει άδεια από την καθηγήτριά της για να πάει στην τουαλέτα και ο μαθητής που την τραυμάτισε επίσης ζήτησε άδεια από τον καθηγητή του, γιατί δεν αισθανόταν καλά. Τελικά, όπως μας ενημέρωσαν οι παλιότεροι συνάδελφοι του σχολείου στη συνεδρίαση που ακολούθησε, ο δράστης αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα.

Οι γονείς της κοπέλας αποφάσισαν να μην προβούν σε περαιτέρω δικαστικές ενέργειες και ο σύλλογος των καθηγητών επίσης δεν επέβαλε κάποια ποινή στον δράστη. Κατόπιν συνεννόησης μαζί του, αποφάσισε να διακόψει το σχολείο τη χρονιά εκείνη και να φοιτήσει την επομένη.

Αν και έχουν περάσει χρόνια από το περιστατικό αυτό, ακόμα είμαι επιφυλακτική και ελάχιστες φορές δίνω άδεια στους μαθητές μου να βγουν από την τάξη για να πάνε στην τουαλέτα ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο.

Μερικά χρόνια μετά, σε γυμνάσιο της Ρόδου, μια ανοιξιάτικη μέρα είχαμε προγραμματίσει τον μηνιαίο μας περίπατο σε πάρκο πολύ κοντά στο σχολείο. Συνοδεύαμε με τους συναδέλφους τους μαθητές στα στενά δρομάκια του πάρκου και κατευθυνόμασταν σε μια μεγάλη αλάνα, όπου συνήθως τα παιδιά έκαναν αθλητικές δραστηριότητες.

Ξαφνικά, εμφανίστηκε στο πάρκο πρώην μαθητής του σχολείου με ένα αυτοκίνητο –το οποίο οδηγούσε προφανώς χωρίς δίπλωμα−, αναπτύσσοντας μεγάλη ταχύτητα και σκορπώντας τον τρόμο στα παιδιά και στους συναδέλφους. Μάλιστα, την ημέρα εκείνη συνοδεύαμε τα παιδιά χωρίς τον διευθυντή, γιατί είχε κάποια επείγουσα δουλειά στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Φοβηθήκαμε πολύ! Πώς να αντιδράσεις; Αυτενεργείς! Μια συνάδελφος πήρε τηλέφωνο τον αδελφό της που εργαζόταν στην Τροχαία και τον παρακάλεσε να έρθει αμέσως. Σίγουρα, όλα τα περιστατικά σχολικής βίας και παραβατικότητας, τα οποία απαιτούν από τον εκπαιδευτικό να προβαίνει σε ενέργειες που είναι πέρα από τον ρόλο του και την ειδικότητά του −για τα οποία, άλλωστε, δεν έχει την κατάλληλη δομή, εκπαίδευση και στήριξη−, επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά του, και όχι μόνο την εκπαιδευτική. Κάθε τόσο έρχεσαι αντιμέτωπος με καταστάσεις που σε εξουθενώνουν ψυχικά.

Προσωπικά, στη διάρκεια της δεκαοκτάχρονης εμπειρίας μου στην εκπαίδευση ευτυχώς δεν έχω να θυμάμαι κάποιο περιστατικό εναντίον μου. Θεωρώ πως καταφέρνω να είμαι πάντα αποδεκτή από την πλειονότητα των μαθητών −να αρέσεις σε όλους δεν γίνεται, είναι και θέμα χημείας, αλλά ευτυχώς με τις φιλολόγους τα παιδιά συνήθως αισθάνονται ένα παραπάνω δέσιμο−, διατηρώντας, ως επί το πλείστον, χαμηλούς τόνους και προσέχοντας πάρα πολύ τα πάντα (εκφράσεις, σκηνική εικόνα, το παράδειγμα που δημιουργείς).

Οπωσδήποτε, τα πρώτα χρόνια δυσκολεύτηκα και στενοχωριόμουν, γιατί καταλάβαινα ότι δεν υπήρχε καλό επίπεδο πειθαρχίας στις τάξεις μου σε σχέση με αυτές άλλων, πιο έμπειρων συναδέλφων.   Με τον καιρό, όμως, συνειδητοποίησα πως υπεύθυνη γι’ αυτό ήμουν εγώ, γιατί δεν έβαζα σωστά όρια. Τα παιδιά ζυγίζουν με καταπληκτική μαεστρία τα όρια του καθενός, κάτι που έμαθα στην πορεία. Το βλέπω στην κόρη μου, που είναι 1,5 ετών, πόσο μάλλον στους εφήβους.

Θυμάμαι, ακόμα, χρόνια πριν, σε μια επιμόρφωση ένας σχολικός σύμβουλος είχε πει χαρακτηριστικά ότι η σχέση που πρέπει να αναπτύσσεις με τους μαθητές είναι σαν το τζάκι: “Αν πας πολύ κοντά, μπορεί να καείς, και αν πάλι πας πολύ μακριά, μπορεί να παγώσεις”. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο εφαρμόζω και αποδίδει.

Επίσης, αν θέλεις να πετύχεις ως εκπαιδευτικός, χρειάζεται σοβαρότητα, εγρήγορση, διαρκής πειραματισμός και εναλλαγή, τόσο ως προς τις παιδαγωγικές μεθόδους όσο και ως προς τις διδακτικές.

Τελικά, τι είναι εκείνο που σε κρατά σ’ αυτό το επάγγελμα; Φυσικά, το ότι νιώθεις ζωντανός, εφόσον βρίσκεσαι διαρκώς σε επαφή με τη νέα γενιά, και οι δύο μήνες διακοπές το καλοκαίρι –για τις οποίες είμαστε διαρκώς στο στόχαστρο άλλων επαγγελματικών κλάδων−, που είναι σίγουρα αρκετοί και συνάμα απαραίτητοι, ώστε να ξεχάσεις όλα τα άσχημα της σχολικής χρονιάς που πέρασε, να κρατήσεις μόνο τα όμορφα, να κάνεις απολογισμό και να ξεκινήσεις τη νέα σχολική χρονιά με όρεξη, μεράκι και όνειρα»…

Πηγή: alfavita.gr

Διαβάστε όλο το άρθρο
Advertisement
Κάντε κλικ για να σχολιάσετε

Το σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΕΛΛΑΔΑ

302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Εκδήλωση των μαθητών-εθελοντών του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» με αφορμή την συμπλήρωση 30 χρόνων από την υιοθέτηση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, στις 20 Νοεμβρίου 1989

Σε μια ξεχωριστή εκδήλωση με πρωταγωνιστές τα ίδια τα παιδιά που μάχονται ως εθελοντές της Ομάδας Δικαιωμάτων του Παιδιού παρουσιάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων η καμπάνια «302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω».  

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη σημερινή επέτειο συμπλήρωσης των 30 χρόνων από την υιοθέτηση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού και συμμετείχαν περισσότεροι από 400 μαθητές και μαθήτριες από σχολεία της Αττικής, εκπαιδευτικοί, γονείς, εκπρόσωποι της Πολιτείας, ξένων διπλωματικών αποστολών και θεσμικών αρχών.

Σε μια κατάμεστη αίθουσα οι εθελοντές του Ευρωπαϊκού Μαθητικού Εθελοντικού Δικτύου «YouSmile» παρουσίασαν τις ανησυχίες και τις προτάσεις τους για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών σε μια σειρά από θεματικές που περιλαμβάνουν τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη σεξουαλική  κακοποίηση, τον σχολικό εκφοβισμό, την περιβαλλοντική κρίση, την ενδοοικογενειακή βία, την ισότητα στη βάση της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού και τα δικαιώματα των παιδιών προσφύγων και μεταναστών. Στο πλαίσιο αυτό ζήτησαν την υποστήριξη των θέσεων τους μέσα από την καμπάνια «302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω» και την προώθηση ψηφίσματος σε πανελλαδικό και διεθνές επίπεδο.

«Είμαστε χαρούμενοι που σε μια συμβολική ημέρα όπως η σημερινή σας φιλοξενούμε στο Υπουργείο Παιδείας και μας δίνετε έμπνευση. Στην προσπάθεια που κάνετε ώστε όλα τα παιδιά να είναι ασφαλή και προστατευμένα. Θα ήθελα να γνωρίζετε ότι σε αυτή την προσπάθεια θα είμαστε αρωγοί και συμπαραστάτες σας», τόνισε η Υφυπουργός Παιδείας & Θρησκευμάτων κα. Σοφία Ζαχαράκη, ενώ από την πλευρά της η Γενική Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου, κα. Αναστασία Γκίκα στάθηκε στη σημασία του εθελοντισμού των μαθητών, στο έργο που επιτελεί ο Οργανισμός «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την προστασία των παιδιών και τη συμβολή του στην προώθηση της συμμετοχής των παιδιών.

«Η σημερινή προσπάθεια αποτελεί μια γνήσια πρωτοβουλία των ίδιων των παιδιών προκειμένου να εκφράσουν τις αγωνίες τους και να αναδείξουν τον τρόπο που θέλουν να προστατεύονται τα δικαιώματα τους. 24 χρόνια πριν ο μικρός Ανδρέας έδωσε το καλύτερο παράδειγμα για το πώς μπορεί ένα παιδί να εμπνεύσει μια ολόκληρη κοινωνία. Ακολουθώντας αυτό το παράδειγμα σήμερα τα παιδιά εκφράζουν ελεύθερα αυτό που πιστεύουν και δρουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο στην πράξη χωρίς να επιβάλλουμε εμείς οι ενήλικες τις απόψεις μας. Αρκεί λοιπόν οι ενήλικες να ανοίξουμε τα αυτιά μας και να ακούσουμε τα παιδιά για όλα αυτά που έχουν να μας πουν» τόνισε ο πρόεδρος του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» κ. Κώστας Γιαννόπουλος, ευχαριστώντας το Υπουργείο Παιδείας που αγκάλιασε αυτή την πρωτοβουλία.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκαν μηνύματα υποστήριξης της πρωτοβουλίας «302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω» από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο, τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Κώστα Μπακογιάννη.

Σε μια ιδιαίτερη στιγμή μαθητές και μαθήτριες των σχολείων που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση εξέφρασαν τη δική τους υποστήριξη και πέρασαν τα δικά τους μηνύματα για τη σημασία της ενεργούς συμμετοχής των παιδιών στη λήψη αποφάσεων, του εθελοντισμού και της ανάγκης να διασφαλίζονται τα δικαιώματα όλων των παιδιών και ιδιαίτερα των ευάλωτων ομάδων παιδιών, όπως είναι τα παιδιά μετανάστες και τα παιδιά με αναπηρία.

Μάθετε περισσότερα για την καμπάνια «302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω» και τις θέσεις της Ομάδας Δικαιωμάτων στην ιστοσελίδα https://www.302010.gr/

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με το Γραφείο Τύπου στο press@hamogelo.gr ή στο +30 210 3306140.

Τι είναι το YouSmile

Το YouSmile είναι το Ευρωπαϊκό Μαθητικό Εθελοντικό Δίκτυο του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Το YouSmile αποτελείται από μαθητές και μαθήτριες εθελοντές στόχος των οποίων είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων κάθε παιδιού. Τα παιδιά εθελοντές συμμετέχουν σε πλήθος δράσεων για να βοηθήσουν παιδιά σε ανάγκη. Παράλληλα, πραγματοποιούν καμπάνιες ευαισθητοποίησης  και ενημέρωσης του κόσμου προωθώντας παράλληλα το θεμελιώδες  δικαίωμα όλων των παιδιών να ακουστεί η φωνή τους  και οι απόψεις τους να ληφθούν σοβαρά υπόψη από τους ενήλικες.

Τι είναι η Ομάδα Δικαιωμάτων

Η Ομάδα Δικαιωμάτων του Παιδιού αποτελείται από μαθητές εθελοντές του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στη δράση που ονομάζεται YouSmile. Τα παιδιά εκπαιδεύονται πάνω στα Δικαιώματά τους και στην συνέχεια πραγματοποιούν δράσεις για την προώθηση αυτών.

Επιπλέον, εκπροσωπούν τον Οργανισμό σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο με κύρια αποστολή την εφαρμογή και προώθηση ενός από τα θεμελιώδη δικαιώματα των παιδιών, που είναι η γνήσια Παιδική Συμμετοχή (Child Participation) στη λήψη αποφάσεων.

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΕΛΛΑΔΑ

Οι οδηγίες του Υπουργείου Παιδείας για την εποχική γρίπη 2019-2020

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Ο εμβολιασμός ο αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης

Οδηγίες για την εποχική γρίπη, δίνει το υπουργείο Υγείας, υπογραμμίζοντας για άλλη μια φορά τη σημασία του αντιγριπικού εμβολιασμού ως αποτελεσματικότερου τρόπου πρόληψης. «Όταν το αντιγριπικό εμβόλιο χορηγηθεί σωστά και έγκαιρα προφυλάσσει από τη μετάδοση τού ιού της γρίπης και συμβάλλει στην προστασία από τις σοβαρές επιπλοκές της».

Η γρίπη είναι μια μεταδοτική νόσος του αναπνευστικού συστήματος προκαλούμενη από τον ιό της γρίπης. Μπορεί να προκαλέσει ήπια έως σοβαρή νόσο και κάποιες φορές να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. Οι ηλικιωμένοι, τα μικρά παιδιά και άτομα που πάσχουν από ορισμένα χρόνια νοσήματα κινδυνεύουν περισσότερο από σοβαρές επιπλοκές της γρίπης. Η διαχρονική παρακολούθηση του νοσήματος στην Ελλάδα δείχνει ότι η δραστηριότητα της εποχικής γρίπης συνήθως αρχίζει να αυξάνεται κατά τον Ιανουάριο, ενώ κορυφώνεται κατά τους μήνες Φεβρουάριο – Μάρτιο.

Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών της χώρας μας, ο αντιγριπικός εμβολιασμός πρέπει να εφαρμόζεται συστηματικά σε άτομα (ενήλικες και παιδιά) που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου:

  • Εργαζόμενοι σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας (ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και λοιποί εργαζόμενοι).
  •  Άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω
  •  Παιδιά (6 μηνών και άνω) και
  •  Ενήλικες με έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω επιβαρυντικούς παράγοντες ή χρόνια νοσήματα:

Άσθμα ή άλλες χρόνιες πνευμονοπάθειες
Καρδιακή νόσο με σοβαρή αιμοδυναμική διαταραχή
Ανοσοκαταστολή (κληρονομική ή επίκτητη)
Μεταμόσχευση οργάνων
Δρεπανοκυτταρική αναιμία (και άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες)
Σακχαρώδη διαβήτη ή άλλο χρόνιο μεταβολικό νόσημα
Χρόνια νεφροπάθεια
Νευρολογικά-νευρομυϊκά νοσήματα

  • Έγκυες γυναίκες ανεξαρτήτως ηλικίας κύησης, λεχωίδες και θηλάζουσες
  • Άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία (Δείκτη Μάζας Σώματος >40Kg/m2) και παιδιά με ΔΜΣ >95ηΕΘ
  • Παιδιά που παίρνουν ασπιρίνη μακροχρόνια (π.χ. για νόσο Kawasaki, ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλα) για τον πιθανό κίνδυνο εμφάνισης συνδρόμου Reye μετά από γρίπη.
  • Άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με παιδιά μικρότερα των 6 μηνών ή φροντίζουν άτομα με υποκείμενο νόσημα που αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών της γρίπης.
  • Οι κλειστοί πληθυσμοί, όπως προσωπικό και εσωτερικοί σπουδαστές (σχολείων, στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών, ειδικών σχολείων και τρόφιμοι και προσωπικό ιδρυμάτων κ.ά.).
  • Κτηνίατροι, πτηνοτρόφοι, χοιροτρόφοι, εκτροφείς, σφαγείς και γενικά άτομα που έρχονται σε συστηματική επαφή με πτηνά ή χοίρους.

Οδηγίες χορήγησης εμβολίου

Το αντιγριπικό εμβόλιο πρέπει να χορηγείται έγκαιρα και πριν την έναρξη της συνήθους περιόδου εμφάνισης της έξαρσης των κρουσμάτων γρίπης, δεδομένου ότι απαιτούνται περίπου δύο εβδομάδες για την επίτευξη ανοσολογικής απάντησης. Κατά προτίμηση ο εμβολιασμός θα πρέπει να ολοκληρώνεται τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες προς της ενάρξεως του ετήσιου επιδημικού κύματος της γρίπης στην Ελλάδα (δηλαδή στα μέσα-τέλος Νοεμβρίου). Επιπρόσθετα ο εμβολιασμός συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της εποχικής γρίπης για άτομα για τα οποία ενδείκνυται ο εμβολιασμός και δεν πρόλαβαν να εμβολιαστούν εγκαίρως.

Ο αντιγριπικός εμβολιασμός γενικά περιλαμβάνει 1 μόνο δόση του εμβολίου ετησίως. Βρέφη και παιδιά ηλικίας <9 ετών που εμβολιάζονται για πρώτη φορά, ή εκείνα <9 ετών που στο παρελθόν είχαν λάβει μόνο 1 δόση εμβολίου γρίπης χρειάζονται 2 δόσεις αντιγριπικού εμβολίου με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 28 ημερών. Σε βρέφη ηλικίας >=6 μηνών χορηγείται 0,5 ml (ολόκληρη η δόση), σύμφωνα με τις οδηγίες από επίσημους Ευρωπαϊκούς ή άλλους φορείς φαρμάκων ( FDA, ΕΜΑ κ.α.).

Επισημαίνεται ότι, εργαστηριακή διάγνωση γρίπης δεν απαιτείται για την χορήγηση αντι-ιικής θεραπείας. Τα άτομα που ανήκουν στις ομάδες αυξημένου κινδύνου συνιστάται να προσέρχονται έγκαιρα στις μονάδες υγείας με την έναρξη συμπτωμάτων για ιατρική διάγνωση και θεραπεία.

Εργαζόμενοι στις Μονάδες Υγείας

Οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες υγείας βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να προσβληθούν από λοιμώξεις κατά την εργασία και να τις μεταδώσουν στους συναδέλφους, τους ασθενείς και τις οικογένειες τους. Η ανοσοποίηση έναντι της γρίπης του προσωπικού των φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας προστατεύει όχι μόνο τους εμβολιασμένους, αλλά λειτουργεί και ως φραγμός κατά της μετάδοσης της γρίπης και μάλιστα σε άτομα με αντένδειξη εμβολιασμού (π.χ. βρέφη κάτω των 6 μηνών, αλλεργικά άτομα κ.α.) ή με χαμηλή ανοσιακή απόκριση και συμβάλλει στην απρόσκοπτη διατήρηση της παροχής υγειονομικής περίθαλψης κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της εποχικής γρίπης. Ιδιαίτερα το προσωπικό των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων και των Μονάδων Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, των Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας, καθώς και το προσωπικό των Μονάδων Ειδικών Λοιμώξεων, των ειδικών Μονάδων Ανοσοκατασταλμένων, των Μονάδων Μεταμοσχεύσεων, των Αιματολογικών και Ογκολογικών Κλινικών και των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) πρέπει να είναι στο σύνολό του εμβολιασμένο.

Σημειώνεται ότι το ποσοστό ετήσιου αντιγριπικού εμβολιασμού επαγγελματιών υγείας σε κάθε νοσοκομείο ή ιδιωτική κλινική είναι ένας από τους δείκτες επιτήρησης συμμόρφωσης των επαγγελματιών υγείας στην εφαρμογή των μέτρων ελέγχου διασποράς μικροβίων, με τους οποίους γίνεται η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των Διοικήσεων των μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας και της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών υγείας.

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΕΛΛΑΔΑ

“Το Χαμόγελο του Παιδιού” 24 χρόνια δράσης

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

1995-2019: Σε 24 χρόνια δράσης «Το Χαμόγελο του Παιδιού» υποστήριξε ολιστικά και εξατομικευμένα 245.466 παιδιά και τις οικογένειές τους στον τομέα της υγείας και περισσότερα από 1.500.000 στο σύνολο των δράσεών του

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» γιόρτασε τα 24 χρόνια δράσης του στον τομέα της Υγείας σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο Μέγαρο την Τρίτη 1η Οκτωβρίου, παρουσία της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας κυρίου Προκοπίου Παυλοπούλου.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο Υφυπουργός Υγείας, κ. Βασίλης Κοντοζαμάνης, ως εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, ο Γ.Γ της Προεδρίας της Δημοκρατίας, τ. Πρέσβυς Γεώργιος Γεννηματάς, ο Διοικητής των Νοσοκομείων Αγία Σοφία & Αγλαΐα Κυριακού, κ. Εμμανουήλ Παπασάββας, ο Διοικητής του Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης, κ. Ευάγγελος Τριγώνης, η Αναπληρώτρια Διοικήτρια  του Νοσοκομείου Αγία Σοφία, κα. Άννα Ζωηρού. Το παρών έδωσαν θεσμικοί φορείς, υποστηρικτές, φίλοι, εργαζόμενοι κι εθελοντές του οργανισμού. Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε η δημοσιογράφος Ειρήνη Νικολοπούλου.

Την εκδήλωση προλόγισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κος Προκόπης Παυλόπουλος, τονίζοντας: «Πριν από 24 χρόνια έφευγε μια παιδική ζωή, η ζωή του Ανδρέα, και στη θέση της άνθισε ένα χαμόγελο, «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Ένα Χαμόγελο που μεταδόθηκε σε πολλές χιλιάδες παιδιά, το οποίο έχει πάρει εντυπωσιακές διαστάσεις για τα δεδομένα του Τόπου μας, και όχι μόνο», ενώ συμπλήρωσε: «Σήμερα καταλαβαίνουμε πόσο πολύτιμο είναι αυτό το χαμόγελο. Αυτό που κάνει «Το Χαμόγελο του Παιδιού» είναι ένα παράδειγμα για όλους. Πολλώ μάλλον όταν καθένας γνωρίζει πόσο σημαντικό είναι για την Κοινωνία μας να υπάρχουν, ενωμένες μεταξύ τους, δυνάμεις ανιδιοτελούς προσφοράς.

Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο Υφυπουργός Υγείας, κ. Βασίλης Κοντοζαμάνης τονίζοντας ότι «Το Χαμόγελο του Παιδιού» αποτελεί παράδειγμα εθελοντισμού και αλληλεγγύης, παράδειγμα που πρέπει να ακολουθήσει και το κράτος καλύπτοντας τα όποια κενά και συμπληρώνοντας αυτές τις σημαντικές για την κοινωνία προσπάθειες.

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού», κ. Κώστας Γιαννόπουλος παρουσίασε τις δράσεις του Οργανισμού στον τομέα της υγείας δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Σε 24 χρόνια δράσης μέσα από καθημερινές μάχες καταφέραμε να υποστηρίξουμε ολιστικά 245.466 παιδιά και τις οικογένειές τους. Τα καταφέραμε χάρη στο εξειδικευμένο επιστημονικό ανθρώπινο δυναμικό μας, περισσότερους από 760 εθελοντές που είναι γιατροί σε όλη την Ελλάδα και εργάζονται σε Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, Ιατρικούς και Οδοντιατρικούς Συλλόγους και περισσότερες από 500 επιχειρήσεις. Στηρίζοντας τους θεσμούς, ενδυναμώνοντας και καλύπτοντας τα όποια κενά πάντα μέσα από θεσμικές συνεργασίες και συνέργειες στόχος μας είναι να συνεχίσουμε αυτό το έργο κρατώντας πάντα την ψυχή του 10χρονου ιδρυτή μας, Ανδρέα Γιαννόπουλου».

Το τιμητικό βραβείο «Ανδρέας Γιαννόπουλος» απένειμε ο Πρόεδρος του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» στον Ευρωπαίο Επίτροπο για την Ανθρωπιστική Βοήθεια και τη Διαχείριση Κρίσεων, κ. Χρήστο Στυλιανίδη σε αναγνώριση του έργου του, ιδίως υπέρ της προώθησης και της παροχής βοήθειας προς τα ευάλωτα παιδιά στην Ελλάδα, αλλά και σε περιοχές σε ολόκληρο τον κόσμο. «Νιώθω μέλος της οικογένειας του Χαμόγελου του Παιδιού» δήλωσε με συγκίνηση ο κ. Στυλιανίδης εγκωμιάζοντας το έργο του Οργανισμού, την ποιότητα των υπηρεσιών του και το ομαδικό του πνεύμα. ««Το Χαμόγελο του Παιδιού» κατάφερε να γίνει επίσημος εταίρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας (DG ECHO), η μόνη ελληνική οργάνωση που το έχει πετύχει, περνώντας όλες τις αξιολογήσεις και προσφέροντας ολιστική βοήθεια σε παιδιά πρόσφυγες μετανάστες», συμπλήρωσε ο Ευρωπαίος Επίτροπος.

Για την πολυετή του προσφορά και καθημερινή προσήλωση στην αποστολή προστασίας και φροντίδας όλων των παιδιών με προβλήματα υγείας το βραβείο «Ανδρέας Γιαννόπουλος» απενεμήθη, επίσης, στον κ. Χρήστο Καμμιλάτο, Γενικό Ιατρό, Εθελοντή και Γενικό Γραμματέα του Δ.Σ του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». «Κοντά στον Οργανισμό «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ολοκληρώθηκα ως γιατρός και ως άνθρωπος» δήλωσε ο κ. Καμμιλάτος συμπληρώνοντας εμφανώς συγκινημένος ότι «χάρη στις εξειδικευμένες Κινητές Ιατρικές Μονάδες έχουμε καταφέρει να φέρουμε σε πέρας χιλιάδες διακομιδές σώζοντας μετά από έναν αγώνα δρόμου τις ζωές χιλιάδων νεογνών και παιδιών».

Στον προαύλιο χώρο του Ζαππείου Μεγάρου εγκαινιάστηκε η 4η εξειδικευμένη Κινητή Ιατρική Μονάδα του Οργανισμού που αποτελεί ένα υπερσύγχρονο Πολυϊατρείο που έγινε πραγματικότητα χάρη στην ευγενική δωρεά στη μνήμη του Αλέξανδρου Σλάφτοβιτς, τη δωρεά του Ιδρύματος «Konstantina Angelique Gribilas Fund», της οικογένειας Παντουλάκη, του Ken FM – Dr. Αθανάσιου Γιάννη και της εταιρείας ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ «Ιατρικά Μηχανήματα». Να σημειωθεί ότι η δράση της προληπτικής ιατρικής υποστηρίζεται για δεύτερη χρονιά από τον ΟΠΑΠ.

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης εδώ

Επιγραμματικά «Το Χαμόγελο του Παιδιού»:

  • Σε 24 χρόνια υποστήριξε ολιστικά και εξατομικευμένα 245.466 παιδιά και τις οικογένειες τους στον κρίσιμο τομέα της υγείας.
  • Στον τομέα της Προληπτικής Ιατρικής από το 2002 παρείχε εξετάσεις σε 132.519 παιδιά σε όλη την Ελλάδα με 3 εξειδικευμένες Κινητές Μονάδες Προληπτικής Ιατρικής και Οδοντιατρικής και το Πολυϊατρείο «Ιπποκράτης».
  • Από το 1999 υποστήριξε 78.765 παιδιά μέσω Δημιουργικής Απασχόλησης στα Νοσοκομεία σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα χάρη στην υποστήριξη εθελοντών.
  • Από το 1997 πραγματοποίησε διακομιδές 22.834 νεογνών και παιδιών χάρη σε υπερσύγχρονες Κινητές Ιατρικές Μονάδες Εντατικής Θεραπείας για Νεογνά και Παιδιά ενταγμένες στο ΕΚΑΒ.
  • Από το 2017 μέχρι σήμερα υποστήριξε 787 παιδιά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη  μέσα από τη δράση Παιδιατρική κατ’ οίκον νοσηλεία για παιδιά με σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας.
  • Από το 2016 έχει φιλοξενήσει 10 οικογένειες σε διαμερίσματα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
  • Από το 1995 έχει υποστηρίξει 10.465 παιδιά μέσα από κοινωνικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες, όπως είναι η κάλυψη ιατροφαρμακευτικών ειδών, η κινητοποίηση εθελοντών δοτών αίματος και αιμοπεταλίων.
  • Το 2019 εγκαινιάστηκε το Πανελλήνιο Κέντρο Υπηρεσιών Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας προσφέροντας υπηρεσίες σε κάθε παιδί και συντονίζοντας τις δράσεις του Οργανισμού σε όλη την Ελλάδα.

Για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» ευχαριστεί θερμά:

  • ΛΥΧΝΙΑ
  • HI POWER
  • XLG ΕΚΤΥΠΩΣΕΙΣ
  • PHOTOSHOP COMPANY
  • ANAIS CATERING

Διαβάστε όλο το άρθρο

Αναζήτηση στην Google

Διαφημίσεις





















EN - 300x250

Βρείτε μας στο Facebook

Είμαστε στο Facebook και εδώ

ΑΘΛΗΤΙΚΑ19 ώρες πριν

Ατυχία; Αδιαφορία; ή Ανικανότητα; Νέα ήττα στη Δράμα η Δόξα!

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

2η θέση η ομάδα Κορασίδων του ΣΕΡΓ στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ανσάμπλ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Η κυβέρνηση επιχειρεί την κατάργηση του ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

«Φίλος του Περιβάλλοντος» στο Εθνικό Πάρκο Οροσειράς Ροδόπης

ΔΗΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ2 εβδομάδες πριν

ΔΕ ΛΗΣΜΟΝΩ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Χριστουγεννιάτικο παζάρι από το Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση του 14ου Δημοτικού Σχολείου Δράμας

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

Ισοπαλία του Πανδραμαϊκού 0-0 εκτός έδρας και εδραίωση στην τριάδα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

Δεν της “ταιριάζει” η Δράμα τη… Δόξα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Τα σημάδια της κρίσης πρέπει να εξαφανιστούν, ειδικά στον τομέα της υγείας

Πολιτιστικά2 εβδομάδες πριν

«Τζιτζιμιτζιχοτζιριά» της Στέλλας Μιχαηλίδου  

Πολιτιστικά2 εβδομάδες πριν

Σχέσεις/Πόθου – Πάθους – Πόνου

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Αναστολή Λειτουργίας Κέντρου Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών Δράμας

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Λαϊκή Συσπείρωση: Νέες Καταστροφικές Πλημμύρες στη Θάσο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Διακοπή κυκλοφορίας τρένων του ΟΣΕ από Σέρρες προς Δράμα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Η Καρατζόγλου Θεσσαλονικιά νέα Διοικητής στο νοσοκομείο Δράμας

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Πρόσληψη 258 μονίμων υπαλλήλων στις φυλακές Δράμας

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 εβδομάδες πριν

Θρίαμβος της Δόξας στα Χανιά!!! Νίκησε τον Πλατανιά με 1- 3

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 εβδομάδες πριν

“Επαγγελματική Νίκη” του Πανδραμαϊκού με 1-0

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Βίκυ Κασάπη: θα υπερασπιστώ τα συμφέροντα των συμπολιτών μου και της πόλης μου

ΑΘΛΗΤΙΚΑ19 ώρες πριν

Ατυχία; Αδιαφορία; ή Ανικανότητα; Νέα ήττα στη Δράμα η Δόξα!

Πολιτιστικά3 εβδομάδες πριν

Ο Σκρούτζ στη Δράμα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Αναστολή Λειτουργίας Κέντρου Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών Δράμας

ΕΛΛΑΔΑ3 εβδομάδες πριν

302010 – Δώσε μου το δικαίωμα να χαμογελάσω

ΑΘΛΗΤΙΚΑ4 εβδομάδες πριν

Το χέρι του Θεού και η κλοπή βαθμών

ΑΘΛΗΤΙΚΑ4 εβδομάδες πριν

Νέο τρίποντο στην Ξάνθη ο Πανδράμ με ανατροπή σε 11′

Πολιτιστικά3 εβδομάδες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου Ταξιδεύοντας του Λευθέρη Πλακίδα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Διακοπή κυκλοφορίας τρένων του ΟΣΕ από Σέρρες προς Δράμα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Τα σημάδια της κρίσης πρέπει να εξαφανιστούν, ειδικά στον τομέα της υγείας

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 εβδομάδες πριν

Ασημένια στην Κίνα η Κορακάκη

top 30 ημερών