Connect with us

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Πρόσφυγας ή μετανάστης; Άρθρο του Γιώργου Τσακίρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Σε πρόσφατη δημοσίευσή μου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, έθεσα τον εξής προβληματισμό. «Με ποιον θεσμικά ή νομικά ορθό τρόπο μπορεί να ισχύει η σύγκριση μεταξύ των προσφύγων, προγόνων αρκετών από εμάς που, έχοντας την Ελλάδα ως χώρα προορισμού, έφτασαν τελικά εδώ για να γλυτώσουν τις ζωές τους από τις ορδές του Κεμάλ ή των υποχρεωτικά ανταλλάξιμων του ΄23, με τους πρόσφυγες που, εγκαταλείποντας εμπόλεμες ή όχι χώρες, φτάνουν -αισίως- στην Τουρκία, η οποία σαφώς και θεωρείται ασφαλής χώρα, με μία εύρωστη οικονομία, αλλά… δεν παραμένουν εκεί και συνεχίζουν να μετακινούνται προς άλλους προορισμούς;»

Σημειώνω πως σχετικά πρόσφατα (Αύγουστος 2019), με αφορμή περίπτωση Σύρου πρόσφυγα που συνελήφθη στη Γερμανία, δικαστήριο στο Μόναχο με απόφασή, του δεν επιτρέπει την επαναπροώθησή του στην Ελλάδα, υπό τον φόβο ότι θα επιστρέψει στην Τουρκία. Το δικαστήριο στην απόφασή του, θεωρεί πως η Τουρκία δεν αποτελεί ασφαλή χώρα για τους πρόσφυγες, λόγω του ότι δεν εφαρμόζει επαρκώς τη συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες (θα δούμε γιατί παρακάτω), κάτι που ουσιαστικά «βάζει φωτιά» στη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας του 2016.

Παράλληλα, έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί πως σε φυλλάδιο που κυκλοφόρησε η αντιπροσωπεία του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, με τον τίτλο «Πρόσφυγας ή Μετανάστης, η επιλογή των λέξεων έχει σημασία», ενώ τις 9 από τις 10 ερωταπαντήσεις που θέτει, φροντίζει να τις τεκμηριώσει και νομικά, καταλήγει στο 10ο ερώτημα το οποίο είναι «Τι γίνεται με τους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τη μία χώρα υποδοχής και εισέρχονται σε άλλη; Στην περίπτωση που συνεχίζουν το ταξίδι τους από την πρώτη χώρα όπου διέμεναν δεν περιγράφονται καλύτερα ως «μετανάστες;» για να απαντήσει με το εντελώς αυθαίρετο (κατά τη γνώμη μου) νομικό συμπέρασμα πως «Ένας πρόσφυγας δεν παύει να είναι πρόσφυγας ή δεν γίνεται «μετανάστης» απλώς και μόνο επειδή αφήνει μία χώρα υποδοχής για να ταξιδεύσει σε άλλη…  Το άτομο που πληροί τα κριτήρια για το καθεστώς του πρόσφυγα παραμένει πρόσφυγας, ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη διαδρομή και τα διάφορα στάδια του ταξιδιού αναζήτησης προστασίας ή ευκαιριών για να ξαναχτίσει τη ζωή του/της». Μία τέτοια απάντηση όμως, εκτός του ότι δε στηρίζεται σε κανένα απολύτως νομικό έρεισμα, εάν υιοθετηθεί ως έχει, τότε, με βάση και τον ορισμό που δίνει η Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες (δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων (και) ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την υπηκοότητα …. κλπ), θα πρέπει (πχ) να προκαλέσει αυτόματα την κατάργηση του όρου «μετανάστης», καθώς οι πάντες που απλά μεταναστεύουν για οποιοδήποτε λόγο, θα μπορούν να επικαλεστούν πως φοβούνται την δίωξή τους στη χώρα καταγωγής τους, λόγω (πχ) της κοινωνικής τους τάξης ή των πολιτικών τους πεποιθήσεων, και να ζητήσουν… άσυλο σε οποιαδήποτε χώρα της αρεσκείας τους!

Το παράδειγμα-επιχείρημα που έφερε διαδικτυακός φίλος στη συζήτηση που αναπτύχθηκε «κάτω» από την αρχική δημοσίευση στο κοινωνικό δίκτυο, πως ένα μέρος του προσφυγικού ελληνισμού του 1922, είχε καταφύγει στη Συρία, αν και αρκετά καλό, «πάσχει» κατά τη γνώμη μου σε ένα -κυρίως- σημείο. Προσέχοντας (θέλω να πιστεύω) καλά το πώς διατυπώνω τις σκέψεις μου, γράφω στο αρχικό δημοσίευμα «με ποιο θεσμικά ή νομικά ορθό τρόπο…». Πού λοιπόν εντοπίζω το λάθος του επιχειρήματος. Αφού σημειώσω πως (όπως αναφέρει και ο Β. Αγτζίδης σε άρθρο του), στα εδάφη αυτά «είχαν καταλήξει διάφορα κύματα Ελλήνων και Αρμενίων που είχαν υποστεί τις εθνικές εκκαθαρίσεις από τους νεότουρκους την περίοδο 1914-1918. Αλλά και στη συνέχεια, κατά την κεμαλική εποχή (1919-1923)», θα πρέπει να πούμε πως οι εκτοπισμένοι και διωκόμενοι από τις εστίες τους Έλληνες, ουσιαστικά αλλά και τυπικά, δεν έφτασαν ποτέ στη Συρία, απλά διότι… το 1922 δεν υπήρχε Συρία. Τα εδάφη στα οποία προσωρινά (οι περισσότεροι) ή μόνιμα εγκαταστάθηκαν, ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα οποία (κατ’ αρχήν) με τη μυστική Συμφωνία Σάϊκς-Πικό το 1916, είχαν περάσει, άλλα υπό βρετανικό και άλλα υπό γαλλικό έλεγχο, και μετά τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920, πέρασαν υπό την γαλλική εντολή, «λειτουργώντας» ουσιαστικά ως… προτεκτοράτα. Μόνο μετά το 1946 η Συρία απέκτησε την ανεξαρτησία της. Οι Έλληνες πρόσφυγες λοιπόν, μετακινήθηκαν μέσα στα όρια της, διαμελισμένης μετά τον Α΄ΠΠ, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περνώντας -τυπικά- τα «αδιόρατα σύνορα» μιας Συνθήκης (Σεβρών), για να βρεθούν σε ένα… γαλλικό προτεκτοράτο, το οποίο μάλιστα κάθε άλλο παρά μπορούσε να χαρακτηρισθεί (ακόμη και τότε) ως «ασφαλής χώρα». Ο ίδιος δε ο Β. Αγτζίδης σημειώνει στο άρθρο του πως «στην περιοχή κατοικούσε και μια μεγάλη ελληνορθόδοξη κοινότητα αραβόφωνων, απογόνων των Βυζαντινών». Σαφώς και όσοι βρέθηκαν εκεί, χρωστούν ευγνωμοσύνη για την ελεημοσύνη των ντόπιων κατοίκων και του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως τους αναγνωρίσθηκαν οποιαδήποτε δικαιώματα, όπως αυτά -ορθά και δίκαια- τα γνωρίζουμε και τα εννοούμε σήμερα.

Κατά συνέπεια, οι Έλληνες πρόσφυγες του ’22 και των προηγουμένων ετών, είτε μετακινήθηκαν εξ΄ αρχής σε άλλο ανεξάρτητο κράτος (Ελλάδα), το οποίο είχε κάθε θεσμική και νομική δυνατότητα να τους προσφέρει υπηρεσίες ασύλου, όπως τουλάχιστον αυτές εννοούνταν και περιγράφονταν τότε από την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία -σημειωτέων- δημιουργήθηκε μόλις ένα χρόνο πριν (1921) και κυρίως για να επιβλέψει την επιστροφή στις εστίες τους των προσφύγων του Α΄ΠΠ, είτε μετακινήθηκαν εντός των ορίων της -τότε- Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περνώντας τυπικά τα σύνορα ενός -μη ασφαλούς- προτεκτοράτου υπό την γαλλική εντολή, ευρισκόμενοι μάλιστα μεταξύ και μιας ελληνορθόδοξης κοινότητας αραβόφωνων, εάν αυτό παίζει κάποιο ρόλο.

Και αυτό, με φέρνει στο δεύτερο αντεπιχείρημά μου. Όπως σωστά αναφέρει ο διαδικτυακός μου φίλος, τα γεγονότα αυτά «έλαβαν χώρα» στις αρχές της δεκαετίας του ΄20 (και λίγο πριν). Όπως είναι γνωστό, μόλις το 1951 υπογράφηκε η Σύμβαση της Γενεύης για τα δικαιώματα των προσφύγων, η οποία και αναθεωρήθηκε-διευρύνθηκε με το Πρωτόκολλο του 1967 (Ν. Υόρκη). Τόσο στη Σύμβαση, όσο και στο Πρωτόκολλο, η Τουρκία φρόντισε να συμπεριλάβει την διευκρίνιση πως ως «πρόσφυγα», η ίδια εννοεί εκείνον που «επηρεάστηκε» από «τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ευρώπη πριν την 1η Ιανουαρίου του 1951». Κατά συνέπεια, μέχρι και σήμερα, όσοι βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας, για την ίδια -νομικά- δεν αποτελούν πρόσφυγες. Τουλάχιστον τέτοιους στους οποίους να μπορούν να αναγνωριστούν τα δικαιώματα που προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης και η αναθεώρησής της. Ως μέλος όμως του ΟΗΕ και έχοντας υπογράψει την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υποχρεούται να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια προς όσους βρίσκονται στο έδαφός της.

Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε θεσμικά ή/και νομικά ορθή σύγκριση περί των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών, μπορεί να γίνει μόνο μετά την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948) και κυρίως μόνο μετά τη Σύμβαση της Γενεύης (1951) και της αναθεώρησής της (1967).

 

Καταλήγοντας, γνώμη μου είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση μεταξύ των Ελλήνων προσφύγων του ’22 (και προγενέστερα) που κατέφυγαν στα εδάφη της σημερινής Συρίας (και αλλού), με όσους σήμερα φθάνουν στη χώρα μας, προερχόμενοι από άλλες ασφαλείς χώρες της περιοχής.

Αν αυτό μπορεί να γίνει για συναισθηματικούς λόγους, είναι μια άλλη συζήτηση που αφορά την υποχρέωσή μας, την υποχρέωση κάθε δημοκρατικού πολίτη, για ανθρωπιστικούς λόγους, να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια αξιοπρεπούς διαβίωσης, σε κάθε άνθρωπο (ειδικά δε στα ανήλικα παιδιά) που, χωρίς δόλο, φτάνει «στην πόρτα του». Και μέχρι εκεί.

Όσον αφορά την πολιτική όμως, πολύ δε περισσότερο τη διεθνή, είμαι υποχρεωμένος να τονίσω πως δεν ασκείται, ούτε μπορεί ποτέ να ασκηθεί, με συναισθηματικούς όρους.

Τσακίρης Α. Γιώργος

Διαβάστε όλο το άρθρο
Σχόλια

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Δράμα: Σύλληψη για καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Ένας ημεδαπός, σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για παραβάσεις της νομοθεσίας περί εξαρτησιογόνων ουσιών, συνελήφθη στη Δράμα.

Έπειτα από κατάλληλη αξιοποίηση πληροφοριών σχετικά με δραστηριοποίηση του δράστη στην καλλιέργεια δενδρυλλίων κάνναβης και στη διακίνηση ναρκωτικών, αστυνομικοί του τοπικού Τμήματος Ασφάλειας, πραγματοποίησαν συντονισμένη επιχείρηση, κατά τη διάρκεια της οποίας εντόπισαν τον ημεδαπό να κατέχει μικροποσότητα ακατέργαστης κάνναβης.

Σε έρευνα που ακολούθησε στην οικία του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 20 δενδρύλλια κάνναβης, κλώνοι κάνναβης σε στάδιο αποξήρανσης συνολικού βάρους 278 γραμμαρίων και ακατέργαστη κάνναβη συνολικού βάρους 103 γραμμαρίων.

Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Δράμας.

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Η Καλίσσα Αποστολίδου επικεφαλής της Raycap

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Το όραμα της αεικίνητης προέδρου και CEO της ελληνικής εταιρείας υψηλής τεχνολογίας που κάνει παγκόσμια καριέρα

Στο εργοστάσιο της ελληνικής εταιρείας υψηλής τεχνολογίας Raycap, στη Δράμα (όπου παράγονται αλεξικέραυνα για τις μεγαλύτερες εταιρείες του πλανήτη), το κλίμα είναι ακόμα βαρύ. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι ο ιδρυτής και ψυχή της εταιρείας, Κώστας Αποστολίδης, έφυγε τόσο απότομα από τη ζωή- σαν κεραυνός εν αιθρία. Εάν υπάρχει κάτι που τους παρηγορεί όλους, ωστόσο, είναι ότι στη θέση του βρίσκεται τώρα το alter ego του. Η κόρη του, Καλίσσα, η οποία έχει αναλάβει πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος.

Αν ο Κώστας Αποστολίδης ήταν το πρότυπο του επιτυχημένου, εργατικού, ανθρώπων και χαμηλών τόνων επιχειρηματία, η Καλίσσα Αποστολίδου είναι μια βελτιωμένη βερσιόν του. Πτυχιούχος Φιλοσοφίας από το Smith College, το 2004, πήρε το μεταπτυχιακό της στο Δίκαιο και τη Διπλωματία από το Fletcher School του Πανεπιστημίου Tufts το 2008. Την καριέρα της την ξεκίνησε από τα δύσκολα: για δέκα ολόκληρα χρόνια εργάστηκε για τα Ηνωμένα Έθνη στην Ελβετία, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Μετά εντάχθηκε στη Raycap, αναλαμβάνοντας τον -κρίσιμο, σήμερα- τομέα της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης. Γρήγορα, έγινε μέλος του ΔΣ της εταιρείας και αντιπρόεδρος. Η θητεία της εκεί, ήταν και η σημαντικότερη. Γιατί θα διδασκόταν τα μυστικά του επιχειρείν, αλλά και της κατάκτησης του τομέα της υψηλής τεχνολογίας σε παγκόσμιο επίπεδο από τον άνθρωπο που είχε πετύχει τόσα πολλά. Τον Κώστα Αποστολίδη.

Ως επικεφαλής ενός από τα μεγαλύτερα brands παγκοσμίως στον τομέα της ηλεκτρικής προστασίας, η κ. Αποστολίδου δεν αναμένεται να αλλάξει «ρότα» στη Raycap, αλλά να της δώσει νέα πνοή, διατηρώντας τη φιλοσοφία της σταθερής και διαρκούς επένδυσης στην έρευνα, στην καινοτομία και την υψηλή ποιότητα. Άλλωστε είναι -όπως έχει αποδείξει- από τη φύση της αεικίνητη.

Εκτός από την επιχειρηματική της καριέρα, είναι επίσης μέλος

  • του Διοικητικού Συμβουλίου διαφόρων φιλανθρωπικών πρωτοβουλιών,
  • της Ελληνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης,
  • της Έδρας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της UNESCO και
  • της οργανωτικής ομάδας των TEDTalks στην Ελλάδα.
Σε ένα από αυτά τα TEDTalks, έχει διατυπώσει τους βασικούς άξονες της σκέψης της, οι οποίοι μας δείχνουν και τον τρόπο με τον οποίο θα κρατήσει το τιμόνι της Raycap, μόνη της πια. Όπως έχει εξηγήσει, πρέπει πλέον -ιδιαίτερα όσοι εργάζονται στον χώρο της υψηλής τεχνολογίας- να σκέφτονται διαφορετικά. «Πρέπει να σκέφτεσαι σωστά, να κάνεις τις σωστές ερωτήσεις, δηλαδή από πού θα έρθει ο ανταγωνισμός», έχει πει και συνέχισε: «Η προσαρμοστικότητα είναι το βασικότερο στοιχείο».

Και, καθώς φαίνεται, είναι διατεθειμένη να συνεχίσει στην ίδια «ρότα» που θέλει τη Raycap να συγκεντρώνει τα κορυφαία «μυαλά» της χώρας μας στις τάξεις της. «Επειδή έχουμε κόσμο σε Αμερική, Σλοβενία, Γερμανία και αλλού, βλέπουμε πως σαν Έλληνες, έχουμε ένα αβαντάζ σε αυτό τον τομέα. Δεν βραχυκυκλώνουμε όταν αλλάζουν τα δεδομένα», έχει εξηγήσει, για να τονίσει: «όταν μαθαίνεις από τους κορυφαίους, έχεις χρόνο να προετοιμαστείς για τις επιπτώσεις».

Με αυτές τις φρέσκες και καινοτόμες ιδέες, την εμπειρία από το εξωτερικό και το ισχυρό όραμα που ξεκίνησε τη Raycap ο Κώστας Αποστολίδης πριν από 37 χρόνια, στα τέλη Ιουνίου του 1987, συνεχίζει.

Η εταιρεία που ξεκίνησε μόλις με τρεις εργάτες στη Δράμα, σήμερα έχει εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο leader στον τομέα της, χωρίς ποτέ να αφήσει τη βάση και την αφετηρία της, την Ελλάδα. Και κάπως έτσι, τα προϊόντα της -αρχικά προϊόντα καλωδίωσης- έγιναν δημοφιλή εκτός συνόρων και έδωσαν την ευκαιρία στη διοίκηση της εταιρείας να εστιάσει στην εξεύρεση λύσεων σε δύσκολα τεχνικά προβλήματα, την κατοχύρωση δεκάδων πατεντών και την αναγνώρισή της στο πεδίο του διεθνούς ανταγωνισμού.

«Θόρυβο» έκανε καταθέτοντας την πρώτη της μεγάλη πατέντα, το Strikesorb για τη θωράκιση ηλεκτρικού εξοπλισμού από κρουστικές υπερτάσεις. Aκολούθησε ολόκληρη σειρά τέτοιων προϊόντων που την έβαλαν στο «ραντάρ» κολοσσών, όπως της FAA για τη θωράκιση των ραντάρ όλων των αμερικανικών αεροδρομίων, της Vestas για όλες τις ανεμογεννήτριές της, του τηλεπικοινωνιακού γίγαντα AT&T για τους σταθμούς κινητής τηλεφωνίας και δεκάδων άλλων πανίσχυρων ομίλων, μεταξύ των οποίων η General Electric, η Alstom, η Bell Canada, η Raytheon, η Iberdrola, αλλά και στην Ελλάδα η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ κ.ά.

Πλέον, η Raycap διαθέτει, εκτός από τη Δράμα και την Αττική, άλλους πέντε παραγωγικούς πυλώνες σε Αϊντάχο, Νότια Καρολίνα και Νιου Τζέρσι στις ΗΠΑ (δραστηριοποιούνται κυρίως στην παραγωγή εξοπλισμού για ασύρματα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα), στη Σλοβενία και το Μόναχο. Ταυτόχρονα, όμως, έχει παρουσία με γραφεία στη Γαλλία, στην Κύπρο, στη Ρουμανία, αλλά και στην Κίνα, εξάγοντας σε 50 χώρες.

Το αύριο

Και κάπως έτσι, ετοιμάζεται να προχωρήσει και στο αύριο, στο οποίο ήδη δραστηριοποιείται, προσφέροντας λύσεις για τα δίκτυα 5G στο πλαίσιο των προϊόντων βιομηχανικής προστασίας από υπερτάσεις. Και συνεχίζει στην πορεία της ως μια παγκόσμια κατασκευάστρια προϊόντων ηλεκτρικής προστασίας και συνδεσιμότητας, με ηγετική θέση στην αγορά, που παρέχει λύσεις βιομηχανικής προστασίας από υπερτάσεις, συνδεσιμότητας και διαχείρισης ενέργειας για τηλεπικοινωνίες, ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά, αιολικά), μεταφορές και άλλους βιομηχανικούς τομείς.

Πηγή: newmoney.gr

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Πανελλήνια Ημέρα Σακχαρώδους Διαβήτη – Διαδραστική διημερίδα στη Δράμα

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Μια διαδραστική διημερίδα διοργανώνει ο Σύλλογος Διαβητικών Δράμας, στο πλαίσιο της Πανελλήνιας Ημέρας Σακχαρώδους Διαβήτη με κεντρικό θέμα: «Αναγκαία η ενημέρωση – εκπαίδευση και πρόληψη».

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 25 και την Κυριακή 26 Μαΐου, τόσο στον χώρο του Κέντρου Νεότητας Δράμας «Γεώργιος Παρασίδης» στο παλιό δημαρχείο με τις ομιλίες όσο και στην πλατεία Ελευθερίας με δράσεις μέτρησης σακχάρου, μέτρησης πέλματος, εξέταση οφθαλμών και άλλα.

Στο πλαίσιο της διημερίδας, θα βρεθούν και θα μιλήσουν στη Δράμα, εξειδικευμένοι ιατροί και επιστήμονες, καθώς και η διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ κα. Θεανώ Καρποδίνη.

Διαβάστε όλο το άρθρο

Αναζήτηση στην Google

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 μήνες πριν

Ανακαλύφθηκε μια ολόκληρη αρχαία πόλη κάτω από τη Δράμα.

Πολιτιστικά1 μήνα πριν

Πέντε Σιωπές… της Σίλα Στίβενσον από την ομάδα “Θεατροστάσιο”

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Η Ελένη Βιτάλη στις 11 Μαΐου στην Κεντρική Πλατεία Δράμας

Εκπαιδευτικά3 μήνες πριν

Η ROBOTEK Δράμας πρώτη στον διαγωνισμού Εκπαιδευτικής Ρομποτικής ΑΜ-Θ

Εκπαιδευτικά3 μήνες πριν

Μεγάλη επιτυχία του Δραμινού καθηγητή πληροφορικής Ραφαήλ Τζίμα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 μήνες πριν

Στους αγώνες των Ανοιχτών Πρωταθλημάτων στη Δράμα παραβρέθηκε ο Μητροπολίτης Δράμας Δωρόθεος

Εκπαιδευτικά3 μήνες πριν

Βραβείο στην Εικονική Επιχείρηση «Stalk Jet» του 1ου ΕΠΑΛ Δοξάτου

Χρηστικά3 μήνες πριν

Μέθοδοι απεντόμωσης : Πως οι δήμοι μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση παθογόνων παραγόντων που προσβάλουν σπίτι και επιχειρήσεις

Πολιτιστικά3 μήνες πριν

Παρουσίαση βιβλίου “Η Φλό στον δρόμο”, από την συγγραφέα Έλενα Αρτζανίδου

Πολιτιστικά2 μήνες πριν

Ευχαριστίες από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Δραμινών και φίλων Θεσσαλονίκης ΥΔΡΑΜΑ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 μήνες πριν

1ο Βραβείο πήρε η σχολική εφημερίδα του 9ου Δημοτικού Σχολείου Δράμας σε διεθνή διαγωνισμό

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 μήνες πριν

Δεύτερη συνεχόμενη νίκη της Δράμα 86 επί της ΑΕΚ και πρόκριση στο final 4 του κυπέλλου

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 μήνες πριν

Νίκησε τον Ποσειδώνας Μηχανιώνας με 2-1 και ελπίζει η Δόξα Δράμας

Εκπαιδευτικά1 μήνα πριν

Φεστιβάλ Εκπαιδευτικής Ρομποτικής της First Lego League στη Δράμα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ1 μήνα πριν

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο Οίνου «Βασικές αρχές οινογνωσίας»

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 ημέρες πριν

Δράμα: Σύλληψη για καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών

ΕΛΛΑΔΑ2 ημέρες πριν

Η κανονικότητα: Χρέος 405 δισεκ, 780.000 εταιρίες και 2 εκατ. νοικοκυριά εκτός δανεισμού

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΝΕΑ2 ημέρες πριν

Πλοία του πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στο νέο λιμάνι της Καβάλας

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 ημέρες πριν

Η Καλίσσα Αποστολίδου επικεφαλής της Raycap

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ4 ημέρες πριν

Πανελλήνια Ημέρα Σακχαρώδους Διαβήτη – Διαδραστική διημερίδα στη Δράμα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ4 ημέρες πριν

Ανακοίνωση του Γυμναστικού Συλλόγου ΔΟΞΑ ΔΡΑΜΑΣ

Πολιτιστικά1 εβδομάδα πριν

Η Δραμινή καλλιτέχνης Σάσα Παπαλάμπρου παρουσιάζει τη νέα της δουλειά “Σασπένς”

Εκπαιδευτικά1 εβδομάδα πριν

Εγγραφή στην Επαγγελματική Σχολή Δράμας της ΔΥΠΑ

Εκπαιδευτικά1 εβδομάδα πριν

Summer in Drama υπό την αιγίδα της ΜΠΟΔΟΥΡΟΓΛΟΥ ΑΜΚΕ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Ο Γ.Γ. ΠΟΞ κ. Άγγελος Καλλίας στην Έναρξη εργασιών του Εθνικού συμβουλίου οινοτουρισμού

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Συνάντηση εργασίας Δήμαρχου Δοξάτου και Περιφερειάρχη ΑΜ-Θ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Άντρη Παράσχου: Η δραμινή επιλογή στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Κέντρο Ερμηνείας Οίνου και Αποσταγμάτων

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Η Ελένη Βιτάλη στις 11 Μαΐου στην Κεντρική Πλατεία Δράμας

Πολιτιστικά3 εβδομάδες πριν

Η Μελίνα Μποτέλλη για τον ΠΟΝΤΟ και την ΑΡΜΕΝΙΑ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης 

Βρείτε μας στο Facebook

Είμαστε στο Facebook και εδώ

Διαφημίσεις

top 30 ημερών