Connect with us
GoDrama

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Πρόσφυγας ή μετανάστης; Άρθρο του Γιώργου Τσακίρη

Δημοσιεύθηκε

στις

Σε πρόσφατη δημοσίευσή μου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, έθεσα τον εξής προβληματισμό. «Με ποιον θεσμικά ή νομικά ορθό τρόπο μπορεί να ισχύει η σύγκριση μεταξύ των προσφύγων, προγόνων αρκετών από εμάς που, έχοντας την Ελλάδα ως χώρα προορισμού, έφτασαν τελικά εδώ για να γλυτώσουν τις ζωές τους από τις ορδές του Κεμάλ ή των υποχρεωτικά ανταλλάξιμων του ΄23, με τους πρόσφυγες που, εγκαταλείποντας εμπόλεμες ή όχι χώρες, φτάνουν -αισίως- στην Τουρκία, η οποία σαφώς και θεωρείται ασφαλής χώρα, με μία εύρωστη οικονομία, αλλά… δεν παραμένουν εκεί και συνεχίζουν να μετακινούνται προς άλλους προορισμούς;»

Σημειώνω πως σχετικά πρόσφατα (Αύγουστος 2019), με αφορμή περίπτωση Σύρου πρόσφυγα που συνελήφθη στη Γερμανία, δικαστήριο στο Μόναχο με απόφασή, του δεν επιτρέπει την επαναπροώθησή του στην Ελλάδα, υπό τον φόβο ότι θα επιστρέψει στην Τουρκία. Το δικαστήριο στην απόφασή του, θεωρεί πως η Τουρκία δεν αποτελεί ασφαλή χώρα για τους πρόσφυγες, λόγω του ότι δεν εφαρμόζει επαρκώς τη συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες (θα δούμε γιατί παρακάτω), κάτι που ουσιαστικά «βάζει φωτιά» στη συμφωνία Ε.Ε.-Τουρκίας του 2016.

Παράλληλα, έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί πως σε φυλλάδιο που κυκλοφόρησε η αντιπροσωπεία του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, με τον τίτλο «Πρόσφυγας ή Μετανάστης, η επιλογή των λέξεων έχει σημασία», ενώ τις 9 από τις 10 ερωταπαντήσεις που θέτει, φροντίζει να τις τεκμηριώσει και νομικά, καταλήγει στο 10ο ερώτημα το οποίο είναι «Τι γίνεται με τους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τη μία χώρα υποδοχής και εισέρχονται σε άλλη; Στην περίπτωση που συνεχίζουν το ταξίδι τους από την πρώτη χώρα όπου διέμεναν δεν περιγράφονται καλύτερα ως «μετανάστες;» για να απαντήσει με το εντελώς αυθαίρετο (κατά τη γνώμη μου) νομικό συμπέρασμα πως «Ένας πρόσφυγας δεν παύει να είναι πρόσφυγας ή δεν γίνεται «μετανάστης» απλώς και μόνο επειδή αφήνει μία χώρα υποδοχής για να ταξιδεύσει σε άλλη…  Το άτομο που πληροί τα κριτήρια για το καθεστώς του πρόσφυγα παραμένει πρόσφυγας, ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη διαδρομή και τα διάφορα στάδια του ταξιδιού αναζήτησης προστασίας ή ευκαιριών για να ξαναχτίσει τη ζωή του/της». Μία τέτοια απάντηση όμως, εκτός του ότι δε στηρίζεται σε κανένα απολύτως νομικό έρεισμα, εάν υιοθετηθεί ως έχει, τότε, με βάση και τον ορισμό που δίνει η Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες (δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων (και) ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την υπηκοότητα …. κλπ), θα πρέπει (πχ) να προκαλέσει αυτόματα την κατάργηση του όρου «μετανάστης», καθώς οι πάντες που απλά μεταναστεύουν για οποιοδήποτε λόγο, θα μπορούν να επικαλεστούν πως φοβούνται την δίωξή τους στη χώρα καταγωγής τους, λόγω (πχ) της κοινωνικής τους τάξης ή των πολιτικών τους πεποιθήσεων, και να ζητήσουν… άσυλο σε οποιαδήποτε χώρα της αρεσκείας τους!

Το παράδειγμα-επιχείρημα που έφερε διαδικτυακός φίλος στη συζήτηση που αναπτύχθηκε «κάτω» από την αρχική δημοσίευση στο κοινωνικό δίκτυο, πως ένα μέρος του προσφυγικού ελληνισμού του 1922, είχε καταφύγει στη Συρία, αν και αρκετά καλό, «πάσχει» κατά τη γνώμη μου σε ένα -κυρίως- σημείο. Προσέχοντας (θέλω να πιστεύω) καλά το πώς διατυπώνω τις σκέψεις μου, γράφω στο αρχικό δημοσίευμα «με ποιο θεσμικά ή νομικά ορθό τρόπο…». Πού λοιπόν εντοπίζω το λάθος του επιχειρήματος. Αφού σημειώσω πως (όπως αναφέρει και ο Β. Αγτζίδης σε άρθρο του), στα εδάφη αυτά «είχαν καταλήξει διάφορα κύματα Ελλήνων και Αρμενίων που είχαν υποστεί τις εθνικές εκκαθαρίσεις από τους νεότουρκους την περίοδο 1914-1918. Αλλά και στη συνέχεια, κατά την κεμαλική εποχή (1919-1923)», θα πρέπει να πούμε πως οι εκτοπισμένοι και διωκόμενοι από τις εστίες τους Έλληνες, ουσιαστικά αλλά και τυπικά, δεν έφτασαν ποτέ στη Συρία, απλά διότι… το 1922 δεν υπήρχε Συρία. Τα εδάφη στα οποία προσωρινά (οι περισσότεροι) ή μόνιμα εγκαταστάθηκαν, ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα οποία (κατ’ αρχήν) με τη μυστική Συμφωνία Σάϊκς-Πικό το 1916, είχαν περάσει, άλλα υπό βρετανικό και άλλα υπό γαλλικό έλεγχο, και μετά τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920, πέρασαν υπό την γαλλική εντολή, «λειτουργώντας» ουσιαστικά ως… προτεκτοράτα. Μόνο μετά το 1946 η Συρία απέκτησε την ανεξαρτησία της. Οι Έλληνες πρόσφυγες λοιπόν, μετακινήθηκαν μέσα στα όρια της, διαμελισμένης μετά τον Α΄ΠΠ, Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περνώντας -τυπικά- τα «αδιόρατα σύνορα» μιας Συνθήκης (Σεβρών), για να βρεθούν σε ένα… γαλλικό προτεκτοράτο, το οποίο μάλιστα κάθε άλλο παρά μπορούσε να χαρακτηρισθεί (ακόμη και τότε) ως «ασφαλής χώρα». Ο ίδιος δε ο Β. Αγτζίδης σημειώνει στο άρθρο του πως «στην περιοχή κατοικούσε και μια μεγάλη ελληνορθόδοξη κοινότητα αραβόφωνων, απογόνων των Βυζαντινών». Σαφώς και όσοι βρέθηκαν εκεί, χρωστούν ευγνωμοσύνη για την ελεημοσύνη των ντόπιων κατοίκων και του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως τους αναγνωρίσθηκαν οποιαδήποτε δικαιώματα, όπως αυτά -ορθά και δίκαια- τα γνωρίζουμε και τα εννοούμε σήμερα.

Κατά συνέπεια, οι Έλληνες πρόσφυγες του ’22 και των προηγουμένων ετών, είτε μετακινήθηκαν εξ΄ αρχής σε άλλο ανεξάρτητο κράτος (Ελλάδα), το οποίο είχε κάθε θεσμική και νομική δυνατότητα να τους προσφέρει υπηρεσίες ασύλου, όπως τουλάχιστον αυτές εννοούνταν και περιγράφονταν τότε από την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες της Κοινωνίας των Εθνών, η οποία -σημειωτέων- δημιουργήθηκε μόλις ένα χρόνο πριν (1921) και κυρίως για να επιβλέψει την επιστροφή στις εστίες τους των προσφύγων του Α΄ΠΠ, είτε μετακινήθηκαν εντός των ορίων της -τότε- Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περνώντας τυπικά τα σύνορα ενός -μη ασφαλούς- προτεκτοράτου υπό την γαλλική εντολή, ευρισκόμενοι μάλιστα μεταξύ και μιας ελληνορθόδοξης κοινότητας αραβόφωνων, εάν αυτό παίζει κάποιο ρόλο.

Και αυτό, με φέρνει στο δεύτερο αντεπιχείρημά μου. Όπως σωστά αναφέρει ο διαδικτυακός μου φίλος, τα γεγονότα αυτά «έλαβαν χώρα» στις αρχές της δεκαετίας του ΄20 (και λίγο πριν). Όπως είναι γνωστό, μόλις το 1951 υπογράφηκε η Σύμβαση της Γενεύης για τα δικαιώματα των προσφύγων, η οποία και αναθεωρήθηκε-διευρύνθηκε με το Πρωτόκολλο του 1967 (Ν. Υόρκη). Τόσο στη Σύμβαση, όσο και στο Πρωτόκολλο, η Τουρκία φρόντισε να συμπεριλάβει την διευκρίνιση πως ως «πρόσφυγα», η ίδια εννοεί εκείνον που «επηρεάστηκε» από «τα γεγονότα που συνέβησαν στην Ευρώπη πριν την 1η Ιανουαρίου του 1951». Κατά συνέπεια, μέχρι και σήμερα, όσοι βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας, για την ίδια -νομικά- δεν αποτελούν πρόσφυγες. Τουλάχιστον τέτοιους στους οποίους να μπορούν να αναγνωριστούν τα δικαιώματα που προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης και η αναθεώρησής της. Ως μέλος όμως του ΟΗΕ και έχοντας υπογράψει την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υποχρεούται να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια προς όσους βρίσκονται στο έδαφός της.

Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε θεσμικά ή/και νομικά ορθή σύγκριση περί των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών, μπορεί να γίνει μόνο μετά την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948) και κυρίως μόνο μετά τη Σύμβαση της Γενεύης (1951) και της αναθεώρησής της (1967).

 

Καταλήγοντας, γνώμη μου είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει σύγκριση μεταξύ των Ελλήνων προσφύγων του ’22 (και προγενέστερα) που κατέφυγαν στα εδάφη της σημερινής Συρίας (και αλλού), με όσους σήμερα φθάνουν στη χώρα μας, προερχόμενοι από άλλες ασφαλείς χώρες της περιοχής.

Αν αυτό μπορεί να γίνει για συναισθηματικούς λόγους, είναι μια άλλη συζήτηση που αφορά την υποχρέωσή μας, την υποχρέωση κάθε δημοκρατικού πολίτη, για ανθρωπιστικούς λόγους, να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια αξιοπρεπούς διαβίωσης, σε κάθε άνθρωπο (ειδικά δε στα ανήλικα παιδιά) που, χωρίς δόλο, φτάνει «στην πόρτα του». Και μέχρι εκεί.

Όσον αφορά την πολιτική όμως, πολύ δε περισσότερο τη διεθνή, είμαι υποχρεωμένος να τονίσω πως δεν ασκείται, ούτε μπορεί ποτέ να ασκηθεί, με συναισθηματικούς όρους.

Τσακίρης Α. Γιώργος

Διαβάστε όλο το άρθρο
Advertisement
Κάντε κλικ για να σχολιάσετε

Το σχόλιο σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Καθαρά Δευτέρα 2 Μαρτίου 2020 στο Καλαμπάκι Δράμας

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Το Θρακιώτικο έθιμο του Καλόγερου ή « ΚαλογεροΔευτέρα» ή  «Καλογέρικα»  τη Δευτέρα 2 Μαρτίου 2020 στο Καλαμπάκι Δράμας

 Ένα μοναδικό Θρακιώτικο έθιμο, το έθιμο του Καλόγερου ή ΚαλογεροΔευτέρα ή Καλογέρικα, διασώζεται μέχρι τις μέρες μας και πραγματοποιείται κάθε χρόνο τη Δευτέρα της μικρής Αποκριάς (μια εβδομάδα πριν την Καθαρά Δευτέρα), στο Καλαμπάκι της Δράμας με την ευθύνη και διοργάνωση του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμπακίου.

Ιστορικό του εθίμου

Πρόκειται για Αποκριάτικο δρώμενο με έντονες Διονυσιακές καταβολές, κατά την τέλεση του οποίου οι κάτοικοι επιζητούσαν  την ευγονία της γης , από την οποία ήταν ολότελα εξαρτημένοι , καθότι η κύρια ασχολία τους ήταν η γεωργία.  Το έθιμο «κατάγεται» από το χωριό Κρυόνερο, ένα μικρό χωριό στην επαρχία της Βιζύης της  Ανατολικής Θράκης απ’ όπου οι Θρακιώτες  πρόσφυγες  μαζί με τα λιγοστά υπάρχοντά τους, τον πόνο του ξεριζωμού απ’ τις εστίες τους και την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής, έφεραν τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους.

Το πρωί της Δευτέρας στο Καλαμπάκι,  συγκεντρώνονταν 20 έως 30 παλικάρια που εκείνο τον καιρό ήταν ανύπαντρα και διάλεγαν μεταξύ τους έναν ο οποίος θα ήταν ο «καλόγερος».  Στη συνέχεια τον έντυναν με δέρματα ζώων (προβιές} και στη μέση του είχε περασμένα κουδούνια προβάτων.  Το πρόσωπο του το έβαφε με στάχτη και στο κεφάλι φορούσε μια κουκούλα από δέρμα ζώου.  Στα χέρια του κρατούσε δύο ξύλα, τα ντουκμάκια, απαραίτητα για τη « δράση» του καλόγερου!   Οι συνοδοί του ήταν ντυμένοι με τα ποτούρια, Θρακιώτικη ενδυμασία του Κρυονερίου.  Στην παρέα υπήρχε πάντα και ένας μεταμφιεσμένος σε τσιγγάνα. Εκάστοτε, τη συντροφιά συνοδεύει και μία ξύλινη καμήλα .

Η εύθυμη συντροφιά δημιουργώντας πολύ θόρυβο, περιφέρονταν σε όλα τα σπίτια του χωριού με τη συνοδεία μιας γκάιντας .  Όταν έμπαιναν στην αυλή του σπιτιού, προκειμένου να δημιουργήσουν περισσότερη φασαρία και να γίνει η παρουσία τους αντιληπτή, χτυπούσαν το κάρο που βρισκόταν εκεί με ξύλα που έφεραν στα χέρια τους.  Όταν έβγαινε ο νοικοκύρης του σπιτιού έξω του έλεγαν πως το κάρο του θέλει διόρθωμα και τον «απειλούσαν»  πως για να μην του προξενήσουν μεγαλύτερη ζημιά, έπρεπε να τους πληρώσει ακριβά!  Συγχρόνως, τον έσπρωχναν και τον περιέπαιζαν, προκειμένου να τους δώσει μεγαλύτερο «μπαξίσι».   Οι νοικοκυραίοι τους έδιναν, συνήθως, χρήματα και αυγά .  Παράλληλα,  κερνούσαν τον καλόγερο και τη συντροφιά του διάφορους μεζέδες με τσίπουρο ή ούζο.

Αφού περνούσαν απ’ όλα τα σπίτια του χωριού,  το απόγευμα κατέληγαν στην πλατεία, όπου συγκεντρωνόταν όλοι οι κάτοικοι  προκειμένου να κάνουν το έθιμο της σποράς.  Εκεί η συντροφιά του καλόγερου επέλεγε έναν κάτοικο του χωριού, τον καλύτερο νοικοκύρη, και τον έχριζε βασιλιά. Ταυτόχρονα, κατέφθανε ένα ξύλινο άροτρο στο οποίο οι μεταμφιεσμένοι έπαιρναν τη θέση των βοδιών και ο βασιλιάς  κρατώντας το αλέτρι κι ένα ξύλινο κοντάρι τους κέντριζε για να «οργώσουν»  τη γη.  Μ’ αυτό τον τρόπο έσερναν το αλέτρι στην πλατεία, κάνοντας τρεις περιφορές.  Μετά το εικονικό όργωμα, ο βασιλιάς έπαιρνε έναν τενεκέ με σιτάρι και καλαμπόκι  που είχε αναμειχθεί με στάχτη κι έσπερνε το υποτιθέμενο οργωμένο χωράφι-πετώντας  και στους παρευρισκόμενους-  ενώ όσοι  παρακολουθούσαν, έχοντας τα χέρια λερωμένα από τις μουτζούρες της σόμπας, λερωνόταν μεταξύ τους.  Κατά τη διάρκεια της σποράς ο βασιλιάς  φώναζε διάφορες τιμές για τα βασικά αγροτικά προϊόντα  Αμέσως μετά τη σπορά, έπαιρνε έναν τενεκέ με νερό για ποτίσει το ξερό χωράφι.  Τότε και μόνον τότε, οι κάτοικοι που παρακολουθούσαν είχαν το δικαίωμα να βρέξουν το βασιλιά και τον καλόγερο με κουβάδες νερό  που εμφανίζονταν από το πουθενά μες το πλήθος.  Οι βρεγμένοι είχαν, αυτοδίκαια, το δικαίωμα να κυνηγήσουν και να χτυπήσουν με τις βέργες που κρατούσαν αυτούς που τους κατέβρεξαν.  Το δρώμενο τελείωνε με πειράγματα, κέφι και χορό.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και αναλλοίωτα στο πέρασμα των χρόνων το έθιμο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Καλαμπάκι  με ευθύνη του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου και συμμετοχή των κατοίκων.

Πρόγραμμα Καλογεροδευτέρας

  • Το πρωί, μετά τις 11, η συντροφιά του Καλόγερου ετοιμάζεται και βγαίνει στο χωριό και γυρίζει μια γειτονιά μαζεύοντας αυγά και πειράζοντας τον κόσμο
  • Το μεσημέρι η εύθυμη συντροφιά δεξιώνεται ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος στο χώρο του.
  • Στις 4 η ώρα χοροί επάνω στην πλατεία από τον Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο και ακολουθεί το συμβολικό όργωμα .
  • Θα ακολουθήσει παρέλαση καρναβαλιστών και βράβευση των καλύτερων από τον Φιλανθρωπικό Σύλλογο «Άγιο Βασίλειο» και οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν με διασκέδαση από κλόουν επάνω στην πλατεία για όλα τα παιδιά.
  • Οι φετινές εκδηλώσεις συνδιοργανώνονται από τον Μορφωτικό Πολιτιστικό Σύλλογο Καλαμπακίου, τον Φιλανθρωπικό Σύλλογο «Άγιο Βασίλειο», το Σύλλογο Επαγγελματιών Καλαμπακίου και το Δήμο Δοξάτου.

 

Για το Δ.Σ.

     Η πρόεδρος                                                                                      Η γραμματέας

Αθανασία Θεοδωρίδου                                                                   Παγώνα Στρατηγέλη

 

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Συνάντηση ΕΣΠΕΑΜ/Θ με τον Αντιπεριφερειάρχη Δράμας κ. Γ. Παπαδόπουλο

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Ο κ. Παπαδόπουλος  καλωσόρισε εγκάρδια τον Πρόεδρο και τα Μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης  και τόνισε τον σημαντικό ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων στην διατήρηση της Εθνικής μας κυριαρχίας  και ομοψυχίας και αναφέρθηκε στη συνεχή κοινωνική προσφορά τους, στον καιρό της ειρήνης.

Τα Μέλη της  Ένωσης ενημέρωσαν τον κ. Αντιπεριφερειάρχη για τον σκοπό ίδρυσης της ΕΣΠΕΑΜ/Θ, διατυπώνοντας θέσεις και προτάσεις, ιδιαίτερα σε θέματα που άπτονται κοινού ενδιαφέροντος σχετικά με την ανάδειξη του έργου και της συμβολής των Ενόπλων Δυνάμεων στην τοπική κοινωνία.

Ιδιαίτερα, του  ζήτησαν να στηρίξει  την πρόταση της ΕΣΠΕΑΜ/Θ, για την απαλλαγή του Επιδόματος Παραμεθορίου από την προσμέτρηση του στο εισόδημα των στρατιωτικών που υπηρετούν σε Μονάδες του Νομού Δράμας και τις υπόλοιπες παραμεθόριες  περιοχές της  Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Χώρας γενικότερα, λόγω των επιπτώσεων που παρατηρούνται στην λήψη των προνοιακών επιδομάτων.

Συγκεκριμένα κατά την πρόσφατη διοργάνωση Ημερίδας Ενημέρωσης και Διαλόγου που πραγματοποιήθηκε στην Ορεστιάδα, στις 29 Νοεμβρίου 2019, από την Ένωση Στρατιωτικών Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΕΣΠΕΑΜ/Θ), υπό την αιγίδα της ΠΟΜΕΝΣ, διαπιστώθηκε ότι λόγω της χορήγησης του Επιδόματος Παραμεθορίου και του τρόπου καταβολής του οικογενειακού επιδόματος Α21, τα στελέχη των ΕΔ που υπηρετούν στην παραμεθόριο λαμβάνουν μικρότερες συνολικές οικονομικές απολαβές, από αντίστοιχα στελέχη που υπηρετούν στην ηπειρωτική χώρα.

Ο κ. Παπαδόπουλος χαρακτήρισε ως πολύ σωστή και αναγκαία την υλοποίηση της πρότασης της ΕΣΠΕΑΜ/Θ και  δεσμεύθηκε ότι θα την στηρίξει σθεναρά  κατά τις συναντήσεις του τόσο με τους πολιτικούς όσο και με τους Στρατιωτικούς φορείς  της περιοχής μας.

Κλείνοντας τη συζήτηση ο Πρόεδρος της ΕΣΠΕΑΜ/Θ, ευχαρίστησε τον  Αντιπεριφερειάρχη Δράμας για  την ιδιαίτερη ευαισθησία την οποία έχει επιδείξει όλα  τα προηγούμενα χρόνια της ενασχόλησης του με τα κοινά, στους υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις

Διαβάστε όλο το άρθρο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

Υποβολή υπομνήματος στο Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Δράμας

Δημοσιεύθηκε

στις

Από

Η Εκτελεστική Γραμματεία του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ Δράμας καλεί όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία να υποβάλλουν ένα υπόμνημα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος τους ΤΟΠΙΚΑ, έτσι ώστε να υπάρχει καλύτερη οργάνωση διεκδίκησης τους στις συνομιλίες που θα ακολουθήσουν μεταξύ της Ε.Γ. του Ν.Τ ΑΔΕΔΥ και τοπικών πολιτικών παραγόντων όπως και βουλευτών.

Για την Ε. Γ του Ν.Τ της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. Ν. Δράμας

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Σαλπιστής Γεώργιος

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Αρναούτης Ιωάννης

Διαβάστε όλο το άρθρο

Αναζήτηση στην Google

Διαφημίσεις





















EN - 300x250

Βρείτε μας στο Facebook

Είμαστε στο Facebook και εδώ

ΕΛΛΑΔΑ7 ώρες πριν

Πέθανε ο Κώστας Βουτσάς

Πολιτιστικά19 ώρες πριν

Οι Αράπηδες Μοναστηρακίου στο Μπρανέστι Ρουμανίας

ΑΘΛΗΤΙΚΑ20 ώρες πριν

Παλληκάρια με Δραμινή ψυχή άλωσαν και την καυτή έδρα της Κέρκυρας με 27-33

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ20 ώρες πριν

Καθαρά Δευτέρα 2 Μαρτίου 2020 στο Καλαμπάκι Δράμας

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ20 ώρες πριν

Συνάντηση ΕΣΠΕΑΜ/Θ με τον Αντιπεριφερειάρχη Δράμας κ. Γ. Παπαδόπουλο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Υποβολή υπομνήματος στο Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ Δράμας

ΕΛΛΑΔΑ5 ημέρες πριν

Παρέμβαση Προέδρων Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών για το 37ο Συνέδριο

ΑΘΛΗΤΙΚΑ5 ημέρες πριν

Δεν τα κατάφερε στη Λιβαδειά η Δόξα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Ο Κ. Δαδούδης αναλαμβάνει Διοικητής της Πυροσβεστικής ΑΜΘ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Όχι «συνέδριο» – παρωδία με ΜΑΤ, εισαγγελείς και εποπτεία του πρωθυπουργού!

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Θ. Ξανθόπουλος: Να τηρηθεί η νομιμότητα

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ5 ημέρες πριν

Έκθεση ζωγραφικής «Χρυσικοί και αυφάντρες»

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ1 εβδομάδα πριν

ΠΑΜΕ: ΤΡΙΤΗ 18 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ1 εβδομάδα πριν

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ  4ωρη ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ 9:00-13:00

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Ανάπτυξη των δικτύων φυσικού αερίου και στη Δράμα από τη ΔΕΔΑ

ΑΘΛΗΤΙΚΑ3 εβδομάδες πριν

Ηρακλής Ζυγού – Πανδραμαϊκός 1-2 τελικό

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Χειροπέδες σε 41χρονο που έβαζε φωτιά σε κάδους στη Δράμα

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

Αετός Ορφανού – Πανδραμαϊκός 2-1

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Το Σήμα, άρθρο του Τζίμα Μαργαριτη

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ4 εβδομάδες πριν

Η Ένωση Καταναλωτών Δράμας στον Δήμαρχο Δράμας Χριστόδουλο Μαμσάκο

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ3 εβδομάδες πριν

Συγκλονιστικός  θεατρικός – μουσικός μονόλογος της κ. Μποτέλλη

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ4 εβδομάδες πριν

Η πολιτική αρετή Άρθρο του Τζίμα Μαργαρίτη, καθηγητή

Πολιτιστικά4 εβδομάδες πριν

Μικρός Βορράς «Ο Ραφτάκος των λέξεων» του Αντώνη Παπαθεοδούλου

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

Πληρωμές στη Δόξα πριν αγώνα με τον Πλατανιά

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας προσβάσιμη σε όλους

ΑΘΛΗΤΙΚΑ2 εβδομάδες πριν

Η Δόξα έπαιξε εκτός έδρας και φυσικά… νίκησε

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Σημαντική πτώση του τζίρου των επιχειρήσεων το τελευταίο 4μηνο στη Δράμα

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΝΕΑ2 εβδομάδες πριν

Συνάντηση με τον νέο Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Περιφ. Α.Μ.& Θ

Πολιτιστικά2 εβδομάδες πριν

Ετήσιος χορός 2020 Θρακικής Εστίας Δράμας

top 30 ημερών